Uzasadnienie
B. K. i J. K. złożyli w dniu 8 grudnia 2009 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania scaleniowego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe i utrzymują się z dwóch rent o łącznej wysokości 1451 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazali żadnego majątku poza domem wielkości 110 m kw. Oboje są ciężko i przewlekle chorzy oraz całkowicie niezdolni do pracy. Wnioskodawca musi systematycznie przyjmować leki, co potwierdza dołączona do wniosku karta informacyjna leczenia szpitalnego. Skarżący oświadczyli, że ponieśli już olbrzymie dla nich koszty sądowe w innych postępowaniach i nie mają pieniędzy na opłaty w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W rozpatrywanej sprawie wnioskodawcy w sposób przekonujący wykazali, że nie stać ich na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Przemawia za tym przede wszystkim przede fakt, że oboje są ciężko i przewlekle chorzy, utrzymują się z niskich rent, posiadają tylko nieruchomość, a część dochodu przeznaczają na zakup lekarstw i leczenie. W tej sytuacji ich wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.