Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 7 marca 2007 r. oddalił skargę M. K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie wymeldowania.
Skarżący złożył w dniu 9 marca 2007 r. formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w wyżej wymienionej sprawie.
Postanowieniem Referendarza sadowego z dnia 12 marca 2007 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła w dniu 25 marca 2007 r. pełnomocnikiem M. K. adwokata F. G. Skarżący udzielił mu pełnomocnictwa do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym.
W dniu 11 kwietnia 2007 r. adwokat F. G. wniósł w imieniu M. K. skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. W skardze zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 15 lipca 2008 r., adwokat J.N. działając z substytucji pełnomocnika z urzędu - adwokata F. G. reprezentowała skarżącego podczas rozprawy sądowej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wyrokiem z dnia 15 lipca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. K.. Sąd II instancji nie orzekł o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu.
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Według § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 tego rozporządzenia oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie do treści § 18 ust 1 pkt 2 lit. a w zw. z pkt 1 lit. c cytowanego rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat, wynosi 240 zł. Należną opłatę za te czynności Sąd podwyższa przy tym o stawkę podatku od towarów i usług (§ 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia). W przedmiotowej sprawie ustalono wynagrodzenie adwokata w kwocie 292,80 zł, w tym VAT 52,80 zł.
Jak wynika akt sprawy, adwokat F. G. uiścił od pełnomocnictwa opłatę skarbową w wysokości 17 zł. Kwota ta stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek adwokata, należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust 1 pkt 2 lit. a cytowanego rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.