Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę D. S. na decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Skarżący złożył w dniu 28 kwietnia 2016 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie domowe, nie osiąga żadnego dochodu, nie korzysta z pomocy społecznej, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Stwierdził, że wymeldowanie z pobytu stałego pozbawiło go możliwości podjęcia zatrudnienia. Oświadczył, że pożyczył pieniądze na uiszczenie wpisu sadowego od skargi w wysokości 100 zł i będzie musiał je oddać. Z akt administracyjnych wynika, że D. S. wraz z matką i siostrą został eksmitowany do lokalu socjalnego, w którym obecnie mieszka.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 maja 2016 r. zwolniono skarżącego od kosztów w całości.
W dniu 24 listopada 2016 r. skarżący złożył kolejny formularz PPF wnosząc o ustanowienie adwokata i podając te same dane co poprzednio.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą skarżącego, przede wszystkim brak własnego stałego dochodu i majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.