Uzasadnienie
W dniu 10.10.2005 r. A.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Gminy w Z. z dnia [...]. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego w sołectwie K., gmina Z. zarzucając iż:
- 1. przedmiotowa uchwała została podjęta w oparciu o uchwały Rady Gminy w Z. nr [...] i nr [...] z [...], które zaskarżyła Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie,
- 2. uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obejmuje obszar 0,73 ha gruntów rolnych, które zostały przeznaczone na przemysł spożywczy, podczas gdy Wojewoda decyzją orzekł o wyłączeniu z produkcji rolnej obszaru 0,56 ha. Zatem Rada Gminy w Z. objęła przedmiotowym planem obszar większy niż wymieniony w decyzji Wojewody,
- 3. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w wyniku którego następuje zmiana przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolne sporządza się dla całego obszaru wyznaczonego w studium, natomiast obszar przeznaczony do wyłączenia uchwałą nr [...] jest jedynie obszarem części sołectwa o nieznacznej powierzchni, będący terenem upraw polowych, zaś ewentualna zmiana jego funkcji stwarzałaby zagrożenie dla terenów sąsiednich,
- 4. organ uchwalając plan winien wskazać czas okresu przejściowego co do odprowadzania ścieków technologicznych i ewentualne sankcje za jego przekroczenie.
W konsekwencji powyższych zarzutów, Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w Z. wniosła o jej oddalenie, podnosząc, że Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym znak [...] z dnia [...] stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy w Z. nr [...] z [...]. W celu doprowadzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do zgodności z prawem ponowiono czynności określone w art. 17ustawy z dnia 27 marca 2003 r.o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003. r. nr 80 poz. 717) co umożliwiło Radzie Gminy w Z. zatwierdzenie, zaskarżoną uchwałą, opracowanego planu zagospodarowania przestrzennego.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w dniu 21.06.2006 r. pełnomocnik Rady Gminy w Z. wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc, iż skarżąca nie spełniła przesłanki z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, bowiem nie wezwała Rady Gminy do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, zważył, co następuje.
Stosownie do § 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej 13 sierpnia 2004r. w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznania spraw z obszaru województwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach przekazane zostały sprawy, w których skargi na działalność organów administracji publicznej mających siedzibę na obszarze województwa świętokrzyskiego zostały wniesione do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1 lipca 2005r.
Z uwagi na powyższą regulację prawną, właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach.
Podstawą prawną do wniesienia skargi jest przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 ze zm.) zgodnie którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Przepis ten określa zatem warunki jakie muszą zostać spełnione aby można było mówić o skutecznym wniesieniu skargi na uchwałę. Jednym z nich jest uprzednie - a więc mające miejsce przed wniesieniem skargi - wezwanie właściwego organu będącego autorem zaskarżonego aktu do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie skarga nie została poprzedzona takim wezwaniem. Tym samym skarżąca nie spełniła wymogu z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, koniecznego dla skutecznego wniesienia skargi.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.