Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Ke [...]
W piśmie z 12 stycznia 2022 r. znak: [...] Dyrektor Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. poinformował A. S., że E. G. jako wieloletni pracownik socjalny jest odpowiednio przygotowana i przeszkolona oraz posiada wszelkie wymagane kwalifikacje do wykonywania pracy w pomocy społecznej. Wskazany pracownik wypełnia swoje obowiązki służbowe w sposób profesjonalny, również podczas rozpatrywania złożonych przez A. S. wniosków. E. G. nie podnosiła głosu w rozmowach z jakąkolwiek osobą objętą pomocą społeczną. Również żaden inny pracownik socjalny nie był świadkiem podniesienia przez E. G. głosu na jakąkolwiek osobę korzystającą z pomocy społecznej.
W piśmie również zauważono, że terminowo rozpatrywane są wszelkie wnioski, które wpływają do M-GOPS w P. zgodnie z art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Na piśmie z 7 stycznia 2022 r. nie może widnieć pouczenie co do sposobu wnoszenia odwołania z uwagi na fakt, że pismo to nie stanowi i nie może stanowić decyzji w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego.
W dniu 20 stycznia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynęła skarga A. S. nazwana "zażaleniem". W jej treści skarżąca wskazał, że zaskarża decyzję MOPS w P. z 12 stycznia 2022 r. dotyczącą wyłączenia pracownika socjalnego E. G. z przeprowadzenia wywiadu środowiskowego. Skarżąca podała, że powyższy pracownik nie zachowuje się profesjonalnie, gdyż krzyczy na nią w obecności innych osób, a także w czasie przeprowadzania wywiadu środowiskowego.
W odpowiedzi na skargę organ powtórzył treść skierowanego do skarżącej pisma z 12 stycznia 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd orzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei zakres kontroli działalności administracji publicznej, wykonywanej przez sądy administracyjne wyznacza art. 3 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne są właściwe do orzekania w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kpa, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kpa oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Dodatkowo sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 ust. 2a P.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Należy zauważyć, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem, sądy administracyjne nie są właściwe między innymi do rozpoznawania skarg powszechnych, a więc skarg związanych z nienależytym wykonywaniem zadań przez właściwe organy administracji publicznej albo ich pracowników (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2009 r., sygn.. akt II OSK 241/09, opublikowane na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargi te wnoszone są oraz rozpatrywane w trybie i przez organy określone w Dziale VIII (art. 227 - art. 240) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest skarga na pracownika socjalnego organu do spraw pomocy społecznej. Sąd administracyjny nie jest jednak właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII k.p.a., a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. Skarga na pracownika organu administracji rozpoznawana jest w trybie wnioskowo-skargowym uregulowanym w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje jednak podstaw do żądania wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego. Postępowanie w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, że nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze.
W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg, nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów zawartych w cytowanym wyżej art. 3 § 2 - 3 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 2970/15, dostępne jw.).
W konsekwencji skoro przedmiotem skargi jest działalność pracownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P., to nie budzi wątpliwości, że sprawa ta nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego i nie może być rozpatrywana przez ten Sąd.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.