Uzasadnienie
R. C. złożył formularz PPF, wnosząc o ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w formie skierowania do domu pomocy społecznej.
Ze złożonego wniosku wynika, że wnioskodawca ma 71 lat, jest osobą niewidomą od urodzenia, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, która się nim opiekuje. W 2009 r. zostało orzeczona separacja pomiędzy małżonkami. Skarżący nie wykazał żadnego majątku, mieszka w mieszkaniu stanowiącym własność jego żony. Wnioskodawca otrzymuje emeryturę w wysokości 1638 zł, a jego żona emeryturę w wysokości 1400 zł netto miesięcznie. Skarżący oświadczył, że jego emerytura pokrywa tylko koszty utrzymania. Wnioskodawca podał, że miesięcznie płaci 300 zł tytułem czynszu za mieszkanie za gaz i energię elektryczną 200 zł. Łącznie z żoną wydają 1000 zł miesięcznie na opłaty bieżące.
Zgodnie z art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy w tym: niepełnosprawność utrudniającą samodzielne występowanie przed sądem, dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, brak własnego majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem jego wniosek o przyznania radcy prawnego z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.