Uzasadnienie
T. B. do swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dołączyła formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni mieszka w N. i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Skarżąca pobiera wynagrodzenie za pracę wysokości 1600 zł brutto, jej mąż otrzymuje emeryturę w wysokości 1300 zł brutto wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 195,67 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 60 m² w B. Z akt administracyjnych wynika, że T. B. jest właścicielką działki nr 101/1 o powierzchni 01359 ha i zabudowanej działki nr 101/2 o powierzchni 0,1397 ha w B. Skarżąca przedstawiła następujące wydatki miesięczne związane z zamieszkiwaniem w mieszkaniu N., które nie stanowi własności jej samej ani jej męża: czynsz - 200 zł, prąd – 150 zł, telefon -100 zł, gaz- 300 zł. Ponadto wraz mężem wydają miesięcznie 200 zł na lekarstwa.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie stać jej na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów podlega oddaleniu. Wnioskodawczyni nie wykazała w sposób przekonujący, że nie stać jej na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża. Skarżąca wraz z mężem uzyskują stałe dochody, co umożliwia planowanie wydatków. Po odjęciu zadeklarowanych kosztów leczenia i opłat związanych z mieszkaniem do dyspozycji skarżącej i jej męża pozostaje kwota około 1300 zł miesięcznie. Wnioskodawczynię stać na korzystanie z usług radcy prawnego z wyboru w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym. Skarżąca mieszka na stałe w Nysie, ale jest właścicielką domu i działki w B. Zatem może czerpać dochód z nieruchomości, której nie zamieszkuje. W świetle powyższych okoliczności nie można uznać ją za osobę ubogą wymagającą pomocy państwa w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Uznano zatem, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem z wynagrodzenia za pracę i emerytury oraz posiadanym majątkiem nieruchomym wnioskodawczyni będzie w stanie zgromadzić środki finansowe na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł oraz poniesienie innych ewentualnych kosztów sądowych na późniejszym etapie postępowania (w wypadku oddalenia skargi 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej, a następnie wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł.).
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.