Uzasadnienie
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...], na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591, ze zm.), Wojewoda stwierdził nieważność zarządzenia Nr [...] Wójta Gminy S. z dnia [...] w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Przedszkola Samorządowego
W uzasadnieniu organ nadzorczy stwierdził, że zarządzenie jest rażąco sprzeczne z prawem, gdyż narusza przepis § 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. Nr 189, poz. 1855). Przeprowadzone postępowanie wyjaśniające wykazało, że Wójt Gminy wydając zarządzenie w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Przedszkola Samorządowego, bez wcześniejszego wykazania naruszenia przez komisję konkursową przepisu § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia, naruszył obowiązujące przepisy prawa.
Ponadto organ nadzorczy podkreślił, że Wójt Gminy nie podał motywów swego zarządzenia, zarzucając w jego treści nieuzasadnione odrzucenie oferty T.G., co dodatkowo przemawia za koniecznością stwierdzenia jego nieważności.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Gmina S., wnosząc o jego uchylenie w całości. Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie prawa poprzez:
- - błędną interpretację § 8 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 października 2003 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej, polegającą na przyjęciu przez Wojewodę, że § 8 w/w rozporządzenia nie daje organowi prowadzącemu szkołę podstaw do unieważnienia konkursu na stanowisko Dyrektora Przedszkola Samorządowego,
- - rażące naruszenie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, polegające na wydaniu rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie 30 dniowego terminu od dnia jego doręczenia, pomimo że z przepisu tego wynika, iż organ nadzoru po upływie 30 dni od dnia doręczenia organowi nadzoru zarządzenia nie może we własnym zakresie stwierdzić jego nieważności.
Skarżąca Gmina podkreśliła, że z kopii potwierdzenia odbioru pisma przez Sekretariat Wojewody wynika, iż przedmiotowe zarządzenie zostało doręczone organowi nadzoru w dniu 18 października 2006 r. Wojewoda wydał natomiast rozstrzygnięcie nadzorcze w dniu 20 listopada 2006 r., po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, naruszając w ten sposób art. 93 ust. 1cyt. ustawy.
Na marginesie skarżąca Gmina podniosła, że brak uzasadnienia zarządzenia nie czyni podstawy do stwierdzenia jego nieważności, jak to sugeruje organ nadzoru.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarżący Wójt w żadnym z paragrafów zarządzenia z dnia [...] nie wykazał faktycznych, ani formalnych podstaw do unieważnienia konkursu, ani też nie wskazał w uzasadnieniu innych nieprawidłowości w postępowaniu konkursowym. Stwierdzając nieważność przedmiotowego zarządzenia z powodu m.in. braku uzasadnienia, organ nadzoru podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 8 czerwca 2006 r., w sprawie o sygn. II OSK 410/06, z uzasadnienia którego wynika, iż brak uzasadnienia uchwały podejmowanej w ramach uznania administracyjnego, uniemożliwia ocenę jej legalności, a nadto, że brak uzasadnienia nie pozwala ocenić, czy określona sytuacja miała rzeczywiście miejsce, a przecież wiąże się ona z określonymi skutkami.
Odnosząc się do zarzutu rażącego naruszenia art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, polegającego na wydaniu rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie trzydziestodniowego terminu od dnia jego doręczenia, Wojewoda podniósł, że jest on chybiony. Zarządzenie zostało doręczone w dniu 18 października 2006 r., natomiast rozstrzygnięcie nadzorcze wydano w dniu 20 listopada 2006 r., jednakże z uwagi na fakt, iż trzydziestodniowy termin przypadł sobotę 18 listopada 2006 r., wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego w dniu 20 listopada 2006 r. odbyło się z zachowaniem ustawowych terminów. Organ powołał treść uchwały NSA z dnia 25 czerwca 2001 r., stosownie do której jeżeli dzień wolny od pracy w pięciodniowym tygodniu pracy przypada w sobotę, to dzień ten należy uznać za równorzędny z dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu art. 57 § 4 k.p.a. w zw. z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sadzie Administracyjnym. Wobec powyższego stwierdzenie nieważności zarządzenia jako sprzecznego z prawem było zasadne i terminowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy.
Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 u.p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego podzielić należy stanowisko skarżącej Gminy zarzucającej przedmiotowemu rozstrzygnięciu nadzorczemu naruszenie prawa.
Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zwanej dalej ustawą, uchwała lub zarządzenie organu rady gminy sprzeczne z prawem jest nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art.
90. Zgodnie zaś z dyspozycją art. 93 ust. 1 ustawy, po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1 organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
Bezsporny w przedmiotowej sprawie pozostaje fakt, iż zarządzenie Wójta Gminy z dnia 9 października 2006 r. złożone zostało w sekretariacie Wojewody w dniu 18 października 2006 r. Okoliczność ta nie była kwestionowana przez strony, a co więcej znajduje potwierdzenie w adnotacji uczynionej osobiście przez Wojewodę na piśmie przewodnim skierowanym do niego przez Wójta Gminy, datowanej na dzień 18 października 2006 r.(k.31 akt sprawy tut. Sądu II SA/Ke 661/06). W aktach niniejszej sprawy na k.5 znajduje się również kserokopia potwierdzenia odbioru dnia 18 października 2006 r., pisma zawierającego zarządzenie z dnia 9 października 2006 r., które zostało następnie poddane kontroli organu nadzorczego. Według oświadczenia pełnomocnika skarżącej Gminy, złożonego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 2 marca 2007 r., dnia 18 października 2006 r. zostały w organie nadzorczym złożone dwa zarządzenia Wójta Gminy, jedno z nich objęte jest niniejszą skargą, drugiego zaś dotyczy skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze w sprawie tut. Sądu II SA/Ke 661/06.
Licząc 30-to dniowy termin o jakim mowa w art. 91 ust.1 ustawy, od dnia 19 października 2006 r. - stosownie do treści art. 57 § 1 kpa - ustalić należy, że jego upływ nastąpił dnia 17 listopada 2006 r.(piątek), a nie 18 listopada (sobota), co uzasadniałoby przyjęcie - jak argumentuje organ w odpowiedzi na skargę - że wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego 20 listopada 2006 r. nastąpiło z zachowaniem terminu.
Orzeczenie o stwierdzeniu nieważności zarządzenia organu gminy w trybie art. 91 ust. 1 ustawy, może nastąpić nie później niż w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia zarządzenia organowi nadzoru. Podjęcie rozstrzygnięcia nadzorczego po upływie tego terminu oznacza, że Wojewoda orzekał nie mając już do tego umocowania ustawowego, a to z kolei powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 148 u.p.p.s.a.
Skoro w stanie faktycznym sprawy wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego było niedopuszczalne z przyczyn, o jakich mowa wyżej, to bezprzedmiotowa w tej sytuacji jest ocena zasadności drugiego zarzutu skargi, dotyczącego merytorycznej treści podjętego przez Wojewodę aktu.
Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku oparto o przepis art. 152 u.p.p.s.a., zaś w pkt III o przepis art. 200 tej ustawy.
Koszty postępowania w niniejszej sprawie stanowi wynagrodzenie z tytułu zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł., ustalone na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1c w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).