Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 grudnia 2009 r. J. D. zwróciła do się Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu PPF. Pismem z dnia 18 grudnia 2009 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia tego braku i wypełnienia odpowiedniego formularza w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ze względu na to, że skarżąca nie złożyła wypełnionego formularza PPF w wyznaczonym terminie, zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 11 stycznia 2010 r. pozostawiono bez rozpoznania jej wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 1 marca 2010 r. J. D. złożyła wypełniony formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu podała, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z renty w wysokości 910 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni ponosi koszty utrzymania mieszkania w wysokości 400 zł, płaci za telefon 30 zł, na lekarstwa wydaje 200 zł miesięcznie. Na utrzymanie pozostaje jej kwota w wysokości 250 – 300 zł miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza mieszkaniem wielkości 58,6 m kw.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej sytuację życiową i majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim: niski dochód, który wystarcza na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych i opłaty związane z utrzymaniem mieszkania oraz posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Należy podkreślić, że przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych występujących na obecnym i przyszłych etapach postępowania sądowoadministracyjnego.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.