Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy ustalił na wniosek E. P. i K. P. warunki zabudowy działki nr ewid. [...] położonej w D., dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie budynku mieszkalno – usługowego (usługi w zakresie handlu artykułami spożywczo – przemysłowymi) wraz z realizacją urządzeń budowlanych. W podstawie prawnej powołano art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej ustawą.
Decyzją z dnia [...] znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania Z. F. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy.
W motywach swego rozstrzygnięcia organ II instancji podniósł, iż z uwagi na brak planu miejscowego, w niniejszej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 59 ust. 1 w związku z art. 52 ust. 1 cyt. ustawy. Oceniając wniosek o ustalenie warunków zabudowy Kolegium stwierdziło, iż spełnia on wymogi określone art. 52 ust. 1 oraz art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanej ustawy. Wskazano także, iż ze względu na dyspozycję art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy uzyskano postanowienie Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w P. z dnia 22.03.2006r. wydane z upoważnienia Zarządu Powiatu uzgadniające projekt decyzji dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego.
Z kolei z uwagi na lokalizację przedmiotowej inwestycji na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu wydanie decyzji o warunkach zabudowy zostało poprzedzone – stosownie do art. 53 ust. 4 pkt 8 cyt. ustawy – odpowiednim postanowieniem Wojewody z dnia 21.03.2006r., utrzymanym następnie w mocy postanowieniem Ministra Środowiska z dnia 18.06.2007r. Organ podkreślił również, iż co najmniej jedna działka dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy. Przedmiotowa działka ma także dostęp do drogi publicznej oraz uzbrojenie terenu – co gwarantuje prawidłowe funkcjonowanie obiektu.
Ponadto, teren ten nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, jest bowiem objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu planu, który utracił ważność z dniem 31.12.2003r.
Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie warunki określone art. 61 ust. 1 pkt 1 – 5 cyt. ustawy, zaś decyzja o warunkach zabudowy odpowiada wymaganiom określonym art. 54 ust. 1 pkt 1 – 3 w związku z art. 64 ust. 1 cyt. ustawy. Określa bowiem rodzaj inwestycji, ustala warunki zabudowy działki oraz szczegółowe zasady zagospodarowania terenu. W oparciu o wyniki przeprowadzonej, stosownie do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588 ze zm.), analizy urbanistyczno- architektonicznej w zakresie funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu określono w decyzji dla projektowanego do realizacji zamierzenia inwestycyjnego wymagania w zakresie kontynuacji funkcji, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, geometrię dachu, wskaźnik powierzchni zabudowy.
W części graficznej wrysowano nieprzekraczalną linię zabudowy. W pkt 2 lit. d decyzji zawarto wymagania w zakresie ochrony interesów osób trzecich, zaś w pkt 3 rozstrzygnięto w zakresie linii rozgraniczających teren inwestycji, poprzez stwierdzenie, iż linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczono kolorem czarnym i literami ABCDEFGH-A na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000, pozyskanej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 56 ust. 1 w związku z art. 64 ust.1 cyt. ustawy nie można odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli spełnione są wymagania określone art. 61 ust.1 pkt 1 – 5 tej ustawy, a zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Z. F., domagając się uchylenia decyzji organu II instancji oraz "uwzględnienia pełnych legitymacji stron". Skarżący wskazał, iż o toczącym się postępowaniu administracyjnym nie powiadomiono właściciela działki [...] – H. M. oraz właściciela działki [...] – W. F. Ponadto, nie zostało zakończone postępowanie w sprawie budowy całości kanału burzowego, nie ma także projektu dotyczącego lokalizacji nowego rozwiązania. Nie jest także możliwe, aby "wody z działek [...] płynęły pod górę - różnica poziomu wynosi 2 m". Skarżący podkreślił również, iż znajdujący się w aktach plan w skali 1:1000 jest nieczytelny i nie ma na nim naniesionego kanału.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2.04.1997r. (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Oznacza to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega, po pierwsze – prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy, a po drugie – trafność wykładni tych przepisów.
Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla ją w całości lub części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Sądowa kontrola legalności orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.).
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności. W rozpatrywanej sprawie zostały bowiem spełnione wszystkie niezbędne przesłanki konieczne do wydania prawidłowej decyzji o warunkach zabudowy określone w ustawie z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Na wstępie godzi się podnieść, iż zgodnie z art. 56 w związku z art. 64 ust. 1 cyt. ustawy nie można odmówić wydania decyzji o warunkach zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Z kolei stosownie do przepisów art. 54 pkt 1 – 3 w związku z art. 64 ust. 1 niezbędnym składnikiem decyzji o warunkach zabudowy jest określenie:
- 1) rodzaju inwestycji;
- 2) warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikających z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie:
- a) warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego,
- b) ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej,
- c) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji,
- d) wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich,
- e) ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych;
- 3) linii rozgraniczających teren inwestycji, wyznaczonych na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1.
Mając na uwadze treść przytoczonych powyżej przepisów stwierdzić trzeba, iż decyzja organu I instancji z dnia [...] odpowiada stawianym przez nie wymogom. Rozstrzygnięcie to określa bowiem rodzaj inwestycji – budowę budynku mieszkalno – usługowego (usługi w zakresie handlu artykułami spożywczo – przemysłowymi) wraz z realizacją urządzeń budowlanych oraz zawiera warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu i jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych oraz linie rozgraniczające teren inwestycji. W oparciu o wyniki przeprowadzonej, stosownie do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588 ze zm.), analizy urbanistyczno - architektonicznej w zakresie funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu określono w decyzji dla projektowanego do realizacji zamierzenia inwestycyjnego wymagania w zakresie kontynuacji funkcji, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, geometrię dachu, wskaźnik powierzchni zabudowy.
W części graficznej wrysowano nieprzekraczalną linię zabudowy. Z kolei w pkt 2 lit. d decyzji zawarto wymagania w zakresie ochrony interesów osób trzecich, zaś w pkt 3 rozstrzygnięto w zakresie linii rozgraniczających teren inwestycji, poprzez stwierdzenie, iż linie rozgraniczające teren inwestycji wyznaczono kolorem czarnym i literami ABCDEFGH-A na kopii mapy zasadniczej w skali 1:1000, pozyskanej z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Stosownie do art. 61 ust. 1 cyt. ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków:
- 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu;
- 2) teren ma dostęp do drogi publicznej;
- 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego;
- 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1;
- 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.
Należy zgodzić się z dokonaną przez organy oceną, iż warunki konieczne do wydania decyzji zostały spełnione, albowiem znajdująca się w granicach obszaru analizowanego zabudowa, pozwala na określenie dla projektowanego do realizacji budynku wymagań w zakresie kontynuacji funkcji, gabarytu, formy architektonicznej, wskaźników zabudowy oraz linii zabudowy. Wskazany przez wnioskodawców teren ma dostęp do drogi publicznej, a uzbrojenie terenu gwarantuje prawidłowe funkcjonowanie obiektu. Teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowego planu, który utracił ważność z dniem 31.12.2003r.
W ocenie Sądu organ w sposób prawidłowy ustalił, że planowana inwestycja spełnia przewidziane w ustawie wymagania, a wydana przez niego decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest zgodna z prawem.
Sformułowany w skardze zarzut nie zapewnienia udziału w postępowaniu administracyjnym właścicielom działek o nr ewid. [...] bezzasadny. Skoro terenem inwestycji jest działka nr [...] to udział w postępowaniu dotyczącym ustalenia warunków zabudowy tej działki zapewniono wszystkim właścicielom działek sąsiednich tj. [...]. Z akt sprawy wynika, iż działki nr [...] nie sąsiadują z terenem inwestycji.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż nie zostało zakończone postępowanie w sprawie budowy całości kanału burzowego, jak również nie ma projektu dotyczącego lokalizacji nowego rozwiązania - należy stwierdzić, że jest on także bezzasadny. Jak wynika z akt sprawy we wniosku jak również w decyzji o warunkach zabudowy jako terenu inwestycji nie objęto pasa drogowego tj. działki nr ewid. [...], ani też nie określono zamierzenia inwestycyjnego w zakresie kanału burzowego.
Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut skarżącego w zakresie "nieczytelnego planu w skali 1:1000, na którym nie ma naniesionego kanału".
Wbrew twierdzeniom autora skargi mapa stanowiąca część graficzną wniosku odpowiada wymaganiom określonym w przepisach ustawy. Stosownie do art. 52 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy - wniosek o ustalenie warunków zabudowy powinien zawierać określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000. Zgodnie natomiast z art. 54 pkt 3 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy decyzja o warunkach zabudowy określa linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali, z zastrzeżeniem art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że mapa stanowiąca część graficzną wniosku odpowiada wymogom określonym w art. 52 ust. 2 pkt. 1 ustawy. Opatrzona jest bowiem stemplem Starosty potwierdzającym zgodność z oryginałem mapy przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i jest w skali 1:500.
Z kolei część graficzna decyzji opatrzona jest stemplem potwierdzającym zgodność z oryginałem mapy przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i jest w skali 1:1000. Tym samym odpowiada wymogom określonym w art. 54 pkt 3 w związku z art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy.
Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.