Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 5

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcachz 21 kwietnia 2006 r., sygn. akt II SA/Ke 698/05

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Sygnatura akt: II SA/Ke 698/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Skład
Sędzia NSA Anna Żak przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Renata Detka
Asesor WSA Sylwester Miziołek
pom. sekr. Sergiusz Leydo protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2006 r.
Sprawa
sprawy ze skargi L. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...][...] w przedmiocie umorzenia postępowania przed organem I instancji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia wyroku, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz L.S. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] Starosta O. na podstawie art.22 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne i par.42 ust.2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r.w sprawie ewidencji gruntów i budynków po rozpatrzeniu z urzędu sprawy założenia ewidencji budynków i lokali dla miasta O.- zatwierdził operat opisowo-kartograficzny założenia ewidencji budynków i lokali miasta O. wykonany w latach 2001-2002 przez Geodezyjno-Dokumentacyjną Spóldzielnię Pracy "A" w K. w czesci dotyczacej działki nr 1634/1, której właścicielem/władającym jest L.S. i spadkobiercy K.S.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła L. S., zarzucając m.in. że nie potwierdza ona rzeczywistego stanu, ponieważ na jej nieruchomości oznaczonej numerem 1634/1 znajduje się tylko jeden budynek mieszkalny natomiast w operacie ewidencji budynków i lokali została założona kartoteka dla dwóch budynków mieszkalnych.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] na podstawie art.138 par.1 pkt.2 kpa - uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji.

W uzasadnieniu podał, że od 22 września 2004r. obowiązują nowe przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomosciami oraz o zmianie niektórych innych ustaw. Ustawą ta dokonano zmiany ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne dodając po art.24 - art. 24a ust.1-12, według którego należy przeprowadzić postępowanie związane z zakładaniem i aktualizacją ewidencji gruntów i budynków. Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20.09.1999r. sygn.akt II SAB/Ka 13/99, organ odwoławczy wskazał, że zmiana przepisów prawnych pozbawia organ zdolności do prowadzenia postępowania i w razie takiej zmiany przepisów organ ten zobowiązany jest umorzyć postepowanie a wniosek przekazać do załatwienia organowi właściwemu. Ponieważ w okresie między wydaniem decyzji przez organ I instancji a rozpatrzeniem odwołania uchylone zostały przepisy, które stanowiły podstawę prawną decyzji.

Organ odwoławczy powinien uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postepowanie pierwszej instancji. Organ I instancji powinien mieć na uwadze, że obowiązują nowe regulacje prawne, które odbiegają od uprzednio obowiązujących w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Zachodzi konieczność ponownego wyłożenia przez organ I instancji projektu operatu opisowo - kartograficznego w trybie art.24a ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne.

Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła L.S. zarzucając, że organ odwoławczy bezpodstawnie umorzył postępowanie, ponieważ skoro organ I instancji rozpoznał sprawę zgodnie z przepisami obowiązujacymi w dacie wydania przez siebie decyzji, to odwołanie winno być rozpatrzone w świetle przepisów obowiązujących w dacie wydania tej decyzji, a nie w dacie złożenia odwołania.

Skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja pozbawia ją dochodzenia swoich praw i może doprowadzić do zatwierdzenia stanu jej nieruchomości niezgodnie ze stanem faktycznym i prawnym

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga została uwzględniona z przyczyn, które Sąd - nie będąc związany granicami skargi, wziął pod uwagę z urzędu (art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1270 ze zm.)

Jak wynika z akt sprawy postępowanie administracyjne toczyło się z urzędu, ale odwołująca się L. S., jak wynika z treści jej odwołania i treści skargi jest zainteresowana w uzyskaniu merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Stan sprawy nie uzasadniał zastosowania art. 105 § 1 kpa, zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego, czy też tylko w drodze postępowania administracyjnego prowadzonego przed rozstrzygającym w sprawie organem I instancji.

Jako przykłady uzasadniające uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania pierwszej instancji podaje się np. sytuację, gdy sprawa została już rozstrzygnięta decyzją ostateczną, skierowanie jej do osoby nie będącej stroną w sprawie, naruszenie przepisów o właściwości.

W przedmiotowej sprawie nie wykazano istnienia podstaw do wydania przez organ II instancji rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji, które zamknęło skarżącej, drogę do merytorycznego zbadania sprawy.

Decyzja organu I instancji wydana w dniu [...]została oparta na treści przepisu art.22 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne /Dz.U. z 2000r., nr 100, poz.1086 ze zm./ i par.42 ust.2 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r.w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. z 2001r.nr. 38, poz.454/.

Pomiędzy wydaniem decyzji przez organ I instancji, a wydaniem decyzji przez organ II instancji, ustawą z dnia 28 listopada 2003r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw / Dz.U.z 2004r.nr 141, poz.1492 ze zm/, dokonano z dniem 22 września 2004r. nowelizacji ustawy Prawo Geodezyjne i Kartograficzne dodając po art.24 - art. 24a ust.1-12 regulujący tryb postępowania związany z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, jakie w tym przypadku winien przeprowadzić starosta.

W tych okolicznościach organ odwoławczy wywiódł, że skoro pomiędzy wydaniem decyzji przez organ I instancji, a rozpatrzeniem odwołania uchylone zostały przepisy, które stanowiły podstawę prawną rozstrzygnięcia, organ odwoławczy winien uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie zauważył jednak, że w niniejszej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. Wyżej powołaną ustawą z dnia 28 listopada 2003r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw nie uchylono przepisów stanowiących podstawę prawną wydania decyzji organu I instancji. Dodany art.24a ustala inne zasady wyłożenia do wglądu zainteresowanych, projektu operatu opisowo- kartograficznego. Samo zatem stwierdzenie organu odwoławczego o konieczności ponownego wyłożenia projektu operatu opisowo- kartograficznego w trybie powoływanego art.24a ustawy Prawo Geodezyjne i Katrograficzne, upoważniać mogło jedynie do wydania decyzji kasatoryjnej z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, a nie do decyzji wskazanej w art.138 par.1 pkt.2 in fine.

Powołany w uzasadnieniu zasakrżonej decyzji wyrok NSA z 20.09.1999r. sygn.akt II SAB/Ka 13/99, dotyczy zupełnie innego stanu prawnego, niż w przedmiotowej sprawie. Wyrok ten dotyczył sytuacji, gdy na skutek zmiany przepisów organ I instancji nie był właściwy do rozpoznaia sprawy i oczywiste jest, że w razie takiej zmiany przepisów organ ten zobowiązany był umorzyć postępowanie (art. 105 § 1 k.p.a.), a wniosek przekazać do załatwienia właściwemu organowi.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, zaskarżona decyzja narusza art.138 par.1 pkt.2 w zw.z art.105 kpa i dlatego Sąd na podstawie art. 145par.1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.,1270 ze zm./ uchylił zaskarżoną decyzję.

Na podstawie art.152 w/w ustawy wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.