Uzasadnienie
M. W. wniósł w imieniu P. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wpierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2012.
Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2014r., doręczonym w dniu 21 stycznia 2014 r. M. W. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego i wykazanie, że spełnia wymogi, o jakich mowa w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Jak wynika z art. 46 w zw. art. 57 § 1 p.p.s.a., dotyczącego wymogów formalnych pisma strony (a zatem również skargi), do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (§ 3). Cytowana regulacja jest konsekwencją rozwiązania przyjętego w art. 37 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik skarżącego obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Z kolei z art. 35 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
W zakreślonym terminie M. W. nie złożył wymaganego pełnomocnictwa, a także nie wykazał, że jest jedną z osób, o których mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a.. dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.