Uzasadnienie
M. D. złożyła w dniu 5 marca 2009 r. formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Skarżąca pobiera rentę wysokości 440 zł, a jej mąż emeryturę w wysokości 1112 zł, co daje łącznie miesięczny dochód 1552 zł netto. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 80 m kw. Z akt administracyjnych wynika, że od 1987 r. skarżąca jest dzierżawcą działek 235/1 i 235/2 w J., na której znajduje się pawilon handlowy – kiosk z dobudowaną wiatą. Wnioskodawczyni leczy się w K., w 2008 r. przebywała w szpitalu z powodu rwy kulszowej. Jej mąż ma złamany kręgosłup i chore serce. Razem wydają miesięcznie 303 zł na zakup lekarstw i 180 zł na wizyty lekarskie. Resztę dochodu przeznaczają na opłaty związane z utrzymaniem domu i żywność.
Zgodnie z art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym, między innymi, zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o prawo pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, w tym, niski dochód na dwie dorosłe, ciężko chore osoby, duże wydatki na leczenie i zakup leków, posiadanie jedynie nieruchomości, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.