Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24.X.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę M.M. w przedmiocie wymierzenia Burmistrzowi Miasta i Gminy grzywny za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 2013 r. w sprawie sygn. akt I OSK 2629/12.
Skarżąca złożyła w dniu 30.X.2013 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i dorosłym synem. Skarżąca od stycznia 2013 r. pobiera świadczenie rehabilitacyjne wysokości 2376,50 zł netto miesięcznie w związku z chorobą kręgosłupa. Mąż i syn wnioskodawczyni są bezrobotnymi i nie osiągają żadnego dochodu. Skarżąca od nie wykazała innego majątku poza domem o powierzchni użytkowej 135 m², działką o powierzchni 13 arów i samochodem. Wnioskodawczyni oświadczyła, że spłaca pożyczkę w banku w ratach po 750 zł miesięcznie. Skarżąca ponosi koszty leczenia kręgosłupa i zakupu leków.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).
Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawczyni, w tym dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych trzyosobowej rodziny, zadłużenie, wydatki na leczenie i brak majątku poza domem, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem zasługuje na uwzględnienie jej wniosek o przyznanie adwokata z urzędu (niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej) i zwolnienie od kosztów sądowych występujących na obecnym etapie postępowania przed sądami administracyjnymi. Przyznane prawo pomocy nie działa z mocą wsteczną i nie obejmuje zwrotu kwoty 100 zł już uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.