Uzasadnienie
We wniosku z dnia 28 października 2014 r. A.S. i A.S. wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wnioskodawcy podnieśli, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nastąpiło do rąk osoby nieuprawnionej. Wnioskodawcy podali, że osoba, której przekazano przesyłkę do nich adresowaną nie jest ich domownikiem, ani też nie pełni funkcji administracji domu czy dozorcy. Jest to osoba zatrudniona do sprzątania ich mieszkania i nie została upoważniona do odbierania jakiekolwiek korespondencji, a w szczególności korespondencji sądowej. Dodali, że w dacie odebrania pisma przez tę osobę, tj. dnia 25 sierpnia 2014 r., przebywali oboje na urlopie za granicą. Osoba, której przekazano pismo, oddała im je w dniu 19 września 2014 r. i tego samego dnia uiścili opłatę, przy czym nie otrzymali od tej osoby informacji, w jakiej dacie odebrała pismo. W momencie przekazania pisma byli przekonani, że pismo zostało odebrane w tym dniu, w którym zostało im przekazane.
W związku z tym nie mieli wówczas świadomości tego, że termin do uiszczenia wpisu upłynął. O rzeczywistym dniu doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi dowiedzieli się dopiero po przeczytaniu uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia [...], które doręczono im 23 października 2014 r.
Do wniosku skarżący dołączyli kopię stron paszportu, na których znajdują się pieczęcie potwierdzające, że w dniach od 17 do 31 sierpnia 2014 r. przebywali na Sri Lance oraz oświadczenie H. K. o odbiorze przez nią przesyłki sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, iż strona nie jest zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, wystarczy bowiem, że uprawdopodobni tę okoliczność.
Z adnotacji naniesionej przez doręczyciela na zwrotnym poświadczeniu odbioru pisma wzywającego skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wynika, że przesyłka doręczona została H. K. jako dorosłemu domownikowi.
Stosownie do treści art. 67 § 1 p.p.s.a., zasadą jest doręczanie stronom (będącym osobami fizycznymi) pism sądowych osobiście. Sposób, w jaki dokonane zostało doręczenie wezwania do uiszczenia pisma sądowego w niniejszym przypadku, przewidziany jest w art. 72 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, jeżeli nie ma on ze stroną sprzecznych interesów w sprawie i podjął się oddania jej pisma. Doręczenie tzw. zastępcze o jakim mowa w tym przepisie, stwarza zatem domniemanie prawidłowości doręczenia pisma sądowego adresatowi, a jako takie podlegać może obaleniu poprzez wykazanie, że dorosły domownik, który odebrał pismo, nie przekazał go osobie, do której było skierowane. Ustalenie takiej okoliczności stanowi natomiast podstawę przywrócenia terminu stronie, która uchybiła mu bez swojej winy, nie wiedząc w ogóle o skierowaniu do niej wezwania sądowego.
Przede wszystkim podkreślić należy, że doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego było dokonane wadliwie, gdyż za domownika może być uznana jedynie osoba, która zamieszkuje pod wskazanym na przesyłce adresem. Tymczasem jak wynika z oświadczenia H. K. zamieszkuje ona w miejscowości Gruszka, a w mieszkaniu wnioskodawców przebywała jedynie celem podlania roślin, a zatem doręczający nie mógł przekazać jej korespondencji sądowej skierowanej do skarżących.
Niezależnie od powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach nie znalazł podstaw do odmowy wiary twierdzeniom skarżących zawartym we wniosku o przywrócenie terminu, co tym samym oznacza ustalenie, że uchybili oni terminowi do uiszczenia wpisu bez swojej winy.
Skoro zatem przesłanki powołanego na wstępie art. 86 § 1 p.p.s.a zostały spełnione, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.