Uzasadnienie
Rada Powiatu uchwałą nr [...] z dnia [...] w sprawie skargi H. B. na "bezczynną i szkodliwą społecznie działalność" W. D. po. Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie powiatowym /t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1592 ze zm./ i art. 229 pkt 4 kpa, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Komisji Zdrowia i Polityki Społecznej Rady Powiatu w w/w sprawie, skargę uznała za bezzasadną, a wykonanie uchwały powierzyła przewodniczącemu rady, zobowiązując go do przygotowania odpowiedzi i przesłania skarżącemu odpisu uchwały.
W uzasadnieniu organ wskazał, że postępowanie wyjaśniające w niniejszej sprawie, zgodnie z uchwałą nr XX/159/2008 Rady Powiatu z dnia 29 kwietnia 2008r. w sprawie: organizacji przyjmowania, rozpatrywania oraz załatwiania skarg i wniosków, zlecono Komisji Zdrowia i Polityki Społecznej.
Postępowanie to wykazało, że brak realizacji wniosku H. B. o dofinansowanie do zakupu komputera w ramach likwidacji barier w komunikowaniu się w 2007r. spowodowany był bardzo dużą ilością wniosków. Wnioski te realizowane były według kolejności wpływu, przy czym wnioski niezrealizowane w roku bieżącym przesuwane były na następny. Wniosek H. B. z dnia 6 września 2007r. został zarejestrowany do realizacji w 2007r. pod nr 328, jednak do końca tego roku załatwiono wnioski do pozycji nr 223. W 2008r. wniosek H. B. został przeniesiony do realizacji w tym roku, o trybie i kolejności załatwienia wniosku skarżącego informowano. Po przystąpieniu do rozpatrzenia wniosku w maju 2008r., konieczne było ustalenie dochodów wnioskodawcy za 2007r. Komisja ustaliła, iż PCPR napotkał na trudności w doręczeniu korespondencji dla H. B., ale stwierdziła jednocześnie, że nie było właściwym wyznaczenie 1 dniowego terminu na dostarczenie brakujących dokumentów.
Uchybienie to nie miało jednak decydującego wpływu na bieg sprawy, gdyż wniosek był w trakcie rozpatrywania. W piśmie z dnia 24 lipca 2008r. H. B. złożył oświadczenie o swoich dochodach, co skutkowało przyznaniem mu dofinansowania do zakupu komputera. W dniu 31 lipca 2008r. przygotowano umowę i wezwano H. B. do jej podpisania. H. B. nie zgłosił się do centrum, natomiast w piśmie z dnia 7 sierpnia 2008r. zażądał kwoty 12 000 zł dofinansowania. Dlatego ponownie wysłano pismo informujące o konieczności stawienia się celem podpisania umowy zgodnej z Kryterium Dofinansowań w Zakresie Rehabilitacji Społecznej ze Środków PFRON w 2008r., stanowiącym załącznik Nr 1 do Zarządzenia Nr 6/2008 Starosty z dnia 5 lutego 2008r., jednocześnie przesłano skarżącemu projekt umowy.
Organ podkreślił, że w korespondencji z centrum skarżący domagał się wydania decyzji administracyjnej w sprawie dofinansowania do zakupu komputera w ramach likwidacji barier w komunikowaniu się, podczas, gdy udzielenie takiej pomocy możliwe jest tylko w drodze umowy cywilnej zawartej z Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie. Mimo wielu zaproszeń, a nawet prób spotkania się ze skarżącym w miejscu jego zamieszkania do chwili obecnej nie doszło do podpisania umowy.
Wobec powyższego Rada uznała skargę za bezzasadną.
W skardze z dnia 30 października 2008r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. B. wniósł o uznanie w/w uchwały za bezprawną, naruszającą interes prawny i uprawnienia osoby niepełnosprawnej. W uzasadnieniu skarżący obszernie przedstawił przebieg postępowania w sprawie rozpatrzenia jego wniosku o dofinansowanie, domagając się m.in. aby Sąd doprowadził do zawarcia umowy w tej kwestii, w proponowanym przez skarżącego brzmieniu. Autor skargi zawarł w niej również szereg krytycznych uwag dotyczących działalności Kierownika Centrum Pomocy Rodzinie, Starosty oraz Przewodniczącego Rady Powiatu.
W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu wniosła o jej odrzucenie, argumentując, że na uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII kpa, będącej czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, skarga do sądu administracyjnego nie służy, a uchwały podjęte w tym trybie nie są uchwałami w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym. Ponadto organ wskazał, że nawet gdyby przyjąć, że zaskarżona uchwała jest uchwałą z zakresu administracji publicznej to skarżący nie wezwał Rady do usunięcia naruszenia prawa zgonie z w/w przepisem, zatem nie spełnił warunku wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 227 kpa przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Okoliczności tego rodzaju wprost wskazano w uzasadnieniu skargi z dnia 30 października 2008r. Skarżący zarzuca Kierownikowi Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie, że przy załatwieniu jego wniosku o dofinansowanie działał z rażącym naruszeniem prawa, gdyż jego rozpatrzenie trwało 10 miesięcy. To postępowanie w/w pracownika naruszyło jego – osoby niepełnosprawnej - interes i stanowiło czyn o ogromnej szkodliwości społecznej.
Podobne zarzuty skarżący podnosił w postępowaniu administracyjnym, przykładowo w piśmie z dnia 14 sierpnia 2008r. wniósł o stwierdzenie niemal rocznej bezczynności urzędnika PCPR, narażenie skarżącego na ponoszenie kosztów korespondencji w sprawie, która nie została załatwiona z wyłącznej winy tego urzędnika oraz uznanie, że działał on "z pełną wiedzą i premedytacją" na szkodę niepełnosprawnego.
Z powyższego wynika więc, że Rada Powiatu, która zgodnie z art. 229 pkt 4 kpa jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności kierownika powiatowych służb, zatem również kierownika powiatowego centrum pomocy rodzinie, prawidłowo potraktowała pisma skarżącego jako skargi obywatelskie, a następnie podjęła stosowną uchwałę, zobowiązując przewodniczącego rady do przygotowania odpowiedzi i przesłania jej wraz z odpisem uchwały skarżącemu.
Podkreślić należy, że uchwała rady powiatu podjęta w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII kpa nie jest uchwałą w sprawie z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym /t. j. Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1592 ze zm./ w myśl, którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone taką uchwałą, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć ją do sądu administracyjnego.
Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądowadministracyjnego, uchwały podjęte w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII kpa są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na taką czynność skarga do sądu administracyjnego nie służy /por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 maja 2005r., sygn. akt II SA/Bk 276/05, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2006r., sygn. akt III SA/Wa 948/06, postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2002r. sygn. akt II SA/Wr 3121/01/.
Skoro zatem skarga H. B. została wniesiona na uchwałę nie należącą do właściwości sądu administracyjnego, podlegała ona odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U nr 153 poz. 1270 ze zm./.