Uzasadnienie
R. P., reprezentujący Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "..." Sp. z o.o. z siedzibą w K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) z dnia [...] nr [...] o odmowie wyłączenia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR od udziału w postępowaniu w sprawie z wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej odrzucenie, argumentując że zakwestionowane postanowienie jest postanowieniem wpadkowym w postępowaniu w sprawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 i nie można go zaliczyć do aktów kończących postępowanie lub rozstrzygających je co do istoty. Organ wskazał również, że w dniu 20 maja 2013r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "..." Sp. z o.o. z siedzibą w K. o przyznanie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2013. Wniosek ten pozostawiono bez rozpoznania pismem z dnia 16 stycznia 2014r., na które R. P. wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ww. zażalenia. W dniu 17 marca 2014r. strona wniosła do Prezesa ARiMR zażalenie na ww. postanowienie, domagając się jednocześnie "wyłączenia Organu I i II instancji z uwagi na zachodzące wątpliwości co do bezstronności tych organów".
Postanowieniem z dnia [...] Prezes ARiMR uchylił w całości ww. postanowienie z dnia [...], a następnie postanowieniem z dnia [...] odmówił wyłączenia organu II instancji od udziału w postępowaniu wszczętym wnioskiem R. P., reprezentującego Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "..." Sp. z o.o. z siedzibą w K., w przedmiocie odmowy rozpatrzenia wniosku w sprawie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2013.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z treści cyt. przepisu wynika zatem, że sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg jedynie na trzy rodzaje postanowień:
- 1) zaskarżalnych (na które służy zażalenie),
- 2) kończących postępowanie,
- 3) rozstrzygających sprawę co do istoty.
Analizując treść zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia stwierdzić trzeba, że rozstrzygnięcie to nie należy do żadnej z ww. kategorii. Na postanowienie o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia organu od udziału w postępowaniu administracyjnym nie przysługuje zażalenie. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku postanowienia o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia organu K.p.a. nie przewiduje zażalenia – co w konsekwencji powoduje niedopuszczalność wniesienia na takie rozstrzygnięcie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Strona niezadowolona z takiego postanowienia może podnieść swoje zarzuty w tym przedmiocie jedynie w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie. Postanowienie o odmowie wyłączenia organu nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Trafnie zatem organ w zaskarżonym postanowieniu pouczył skarżącego, że na to postanowienie nie przysługuje zażalenie. Ponadto także przepisy ustaw szczególnych nie przewidują sądowej kontroli postanowień w przedmiocie wyłączenia organu od udziału w postępowaniu (art. 3 § 3 ustawy "P.p.s.a.).
Mając na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.