Uzasadnienie
K. K. złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1400 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz mieszkania wielkości 55m² o wartości 80 tysięcy złotych i działki rolnej o powierzchni 1,58 ha o wartości 20 tysięcy złotych, oddanej w dzierżawę. Skarżąca podała, że zakup leków i leczenie wydaje około 300 zł, natomiast koszty utrzymania mieszkania i opłaty za media wynoszą 600 zł miesięcznie. Pozostała cześć dochodu jest przeznaczana na zakup żywności, ubrań i środków czystości.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej oceniając sytuację majątkową wnioskodawczyni, tym dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie jej bieżących potrzeb życiowych w tym zakup leków i leczenie, brak majątku poza mieszkaniem i małą działką uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.