Uzasadnienie
G. W. złożyła na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] w przedmiocie płatności rolonośrodowiskowej na rok 2010.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 6,59 ha i osiąga z pracy miesięczny dochód w wysokości 4234 zł. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy podała "wzrost kosztów na znaczące podwyższenie kosztów życia" oraz "nie wyczerpanie prawa do odwołania się do bezstronnego niezależnego organu".
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała w sposób przekonujący, że nie stać jej na uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł i innych ewentualnych kosztów sądowych nieprzekraczających jednorazowo kwoty 100 zł oraz na opłacenie fachowego pełnomocnika prawnego z wyboru. Wnioskodawczyni jest właścicielką gospodarstwa rolnego, nie ma nikogo na utrzymaniu, osiąga miesięczny dochód w wysokości 4234 zł. W tej sytuacji trudno uznać ją za osobę żyjącą w ubóstwie, pozbawioną dostatecznych środków materialnych dla zaspokojenia potrzeb swoich własnych, a w związku z tym wymagającą przyznania prawa pomocy.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.