Uzasadnienie
Przedsiębiorstwo Wielobranżowe "Ś." Sp. z o.o. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) z dnia 20 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR od udziału w postępowaniu w sprawie wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ponieważ zaskarżone postanowienie ma charakter wpadkowy, nie kończy sprawy, nie rozstrzyga jej co do istoty, nie można go także zaliczyć do pozostałych aktów wymienionych w art. 3 § 2 i art. 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona w sprawie nie należącej do właściwości sądów administracyjnych.
Właściwość sądów administracyjnych została określona w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1. decyzje administracyjne;
- 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Stosownie do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Z powyższej regulacji wynika zatem, że sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg jedynie na trzy rodzaje postanowień: 1) zaskarżalne (na które służy zażalenie);
- 2) kończące postępowanie;
- 3) rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie jest żadnym z wyżej wymienionych. Wyłączenie organu lub odmowa jego wyłączenia od udziału w postępowaniu administracyjnym następuje w formie postanowienia. Na postanowienie takie nie przysługuje zażalenie. W myśl bowiem art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku postanowienia o wyłączeniu lub odmowie wyłączenia organu kodeks nie przewiduje zażalenia, a w konsekwencji niedopuszczalne jest także wniesienie skargi do sądu. Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może podnieść swoje zarzuty w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie. Postanowienie o odmowie wyłączenia organu nie jest również postanowieniem kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.
Trafnie zatem organ w zaskarżonym postanowieniu pouczył skarżącego, że na to postanowienie nie przysługuje zażalenie. Ponadto także przepisy ustaw szczególnych nie przewidują sądowej kontroli postanowień w przedmiocie wyłączenia organu od udziału w postępowaniu. Strona może natomiast kwestionować takie postanowienie w ramach wniesienia środków odwoławczych od wydanej decyzji, a następnie na etapie zaskarżenia ostatecznej decyzji do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.