Uzasadnienie
A.W. złożył w dniu 8 grudnia 2010 r. wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego od jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia, uzupełniony w dniu 27 grudnia 2010 r. na formularzu urzędowym PPF.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący stwierdził, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kupna i przerobu drewna, która obecnie nie przynosi dochodu, a ponadto otrzymał nakaz rozbiórki wiat wchodzących w skład tartaku. Wnioskodawca jest zadłużony, nie był w stanie wywiązać się z umów w zawartych w ramach prowadzonej działalności. Skarżący nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 180 m kw, własnością gospodarstwa rolnego o powierzchni 3 ha i współwłasnością wraz z żoną gospodarstwa rolnego o powierzchni 1,5 ha. Wnioskodawca nie posiada innych źródeł dochodu ani oszczędności.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na stronie ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych.
Oceniając sytuację majątkową wnioskodawcy, w tym brak dochodu i zadłużenie z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz posiadanie jedynie domu i niewielkiego gospodarstwa rolnego uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Zatem jego wniosek o zwolnienia od wpisu sądowego od skargi zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.