Uzasadnienie
Decyzją z [...] r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach po rozpatrzeniu odwołania [...] K. K. Spółki jawnej z siedzibą w S.u, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 kpa utrzymało w mocy decyzję Starosty Sandomierskiego z 22 kwietnia 2016 r. uchylającą własną decyzję ostateczną z 18 marca 2013 r. o rejestracji i wydaniu dowodu rejestracyjnego serii [...] oraz tablic rejestracyjnych o wyróżniku TSA [...] wraz ze znakami legalizacyjnymi seria i numer AAD 7997918 dla pojazdu marki Volkswagen T5 o numerze VIN [...] i numerze rejestracyjnym TSA [...] zarejestrowanego na rzecz [...] K. K. Spółka jawna w S.u i odmawiająca ponownej rejestracji ww. pojazdu na rzecz [...] K. K. Spółki jawnej w S.u.
W uzasadnieniu SKO wskazało, że decyzją z 22 kwietnia 2016 r. Starosta Sandomierski orzekł o uchyleniu własnej decyzji ostatecznej z 18 marca 2013 r. o rejestracji i wydaniu dowodu rejestracyjnego dla pojazdu marki VW T5 o numerze VIN [...] i numerze rejestracyjnym TSA [...] zarejestrowanego na rzecz [...] K. K. Spółki jawnej w S.u (zwanej dalej spółką) i odmówił rejestracji tego pojazdu.
Rozpatrując wniesione odwołanie Kolegium ustaliło, że decyzją z 29 października 2007 r. Prezydent Miasta Katowic zarejestrował na rzecz U. K., G. K. Spółki jawnej samochód osobowy marki VW T5 nr rej. SK [...].
W dniu 25 października 2010 r. Prezydent Miasta Krakowa zarejestrował czasowo na rzecz M. W. ww. pojazd wydając pozwolenie czasowe seria i nr [...] oraz tablice rejestracyjne nr KR [...]. W dniu 26 lutego 2010 r. Prezydent Miasta Krakowa dokonał rejestracji pojazdu wydając dowód rejestracyjny seria i nr [...].
W dniu 12 lutego 2013 r. [...] K. K. Spółka jawna z siedzibą w S.u (zwana dalej spółką) złożyła wniosek o rejestrację ww. pojazdu. Decyzją z 12 lutego 2013 r. Starosta Sandomierski dokonał rejestracji czasowej pojazdu, a następnie decyzją z 18 marca 2013 r. zarejestrował ww. pojazd wydając dowód rejestracyjny serii i nr BAJ [...]. W związku ze zmianą siedziby spółki 31 lipca 2015 wydano kolejny dowód rejestracyjny serii i nr BAL [...].
W dniu 3 marca 2016 r. do Starostwa Powiatowego w S.u wpłynęła decyzja Prezydenta Miasta Krakowa z 24 lutego 2016 r. orzekająca o uchyleniu własnej decyzji ostatecznej z 26 lutego 2010 r. o rejestracji ww. pojazdu na rzecz M. W. i odmawiająca zarejestrowania go. Wyjaśniono, że organ ten wznowił i uchylił decyzję o rejestracji bowiem swoje rozstrzygnięcie wydał w oparciu o inną decyzję – rejestrującą pojazd po raz pierwszy, tj. decyzję Prezydenta Miasta Katowic z 29 października 2007 r., która została następnie uchylona przez ten organ decyzją z 16 listopada 2015 r. w związku z rejestracją dokonaną w oparciu o fałszywe dowody.
Postanowieniem z 29 marca 2016 r. Starosta Sandomierski wznowił z urzędu postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu zarejestrowanego na spółkę, a decyzją z 22 kwietnia 2016 r. orzekł o uchyleniu własnej decyzji ostatecznej z 18 marca 2013r.
SKO podniosło, że decyzja Prezydenta Miasta Katowic z 29 października 2007r., po wznowieniu postępowania, została uchylona i odmówiono zarejestrowania ww. pojazdu z uwagi na to, że umowa kupna – sprzedaży została sfałszowana, co wynika z wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z 4 grudnia 2014 r. sygn. akt IV K [...]. W sytuacji zatem gdy odmówiono rejestracji pojazdu na rzecz poprzednich właścicieli tj. U. K., G. K. Sp. j. i M. W., to w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka do zarejestrowania samochodu. Powyższa okoliczność powoduje brak skutecznego przeniesienia prawa własności na wskazanego w niej kupującego, jak również na każdego kolejnego nabywcę. Wydany wówczas dowód rejestracyjny, jak również dowód rejestracyjny wydany przez Prezydenta Miasta Krakowa zostały "anulowane". Tymczasem dowód rejestracyjny pojazdu, w myśl § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, jest bowiem jednym z niezbędnych dokumentów wymaganych do złożenia wniosku w celu rejestracji pojazdu.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze spółka wniosła o uchylenie decyzji z 14 czerwca 2016 r. i poprzedzającej ją decyzji Starosty Sandomierskiego z 22 kwietnia 2016 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W piśmie procesowym z 22 listopada 2016 r. spółka wniosła o zawieszenie postępowania podnosząc, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania administracyjnego, tj. postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 24 lutego 2016 r. o uchyleniu własnej decyzji ostatecznej z 26 lutego 2010 r., które toczy się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Krakowie z wniosku spółki z 20 lipca 2016 r. pod znakiem SKO.RD/4120/52/2016.
Wobec powyższego, zdaniem skarżącego, zasadnym jest zawieszenie niniejszego postępowania z uwagi na przesłankę z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. gdyż stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 24 lutego 2016 r. będzie prowadzić do nieważności decyzji zaskarżonej w niniejszym postępowaniu
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji SKO z dnia 14 czerwca 2016 r., przesłanką uchylenia przez Starostę Sandomierskiego – we wznowionym postępowaniu - własnej decyzji ostatecznej z 18 marca 2013 r. o rejestracji i wydaniu dowodu rejestracyjnego dla pojazdu stanowiącego przedmiot sprawy było wydanie przez Prezydenta Miasta Krakowa decyzji z 24 lutego 2016 r. orzekającej o uchyleniu własnej decyzji ostatecznej z 26 lutego 2010 r. o rejestracji ww. pojazdu i odmawiającej jego zarejestrowania. Podstawą takiego rozstrzygnięcia był przepis art. 145 § 1 pkt 8 kpa, zaś odmowa rejestracji pojazdu, po uchyleniu decyzji z 18 marca 2013 r., nastąpiła na podstawie art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.2012.1137 j.t.), zgodnie z którym rejestracji dokonuje się m.in. na podstawie dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Oba organy w uzasadnieniach swoich decyzji podnosiły, że skoro decyzja Prezydenta Miasta Krakowa z 26 lutego 2010 r. stanowiąca podstawę do rejestracji pojazdu na rzecz skarżącej spółki została uchylona decyzją tego samego organu z 24 lutego 2016r., to odpadła przesłanka do rejestracji tego pojazdu z art. 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Jak wynika z wniosku skarżącego o zawieszenie niniejszego postępowania, jego załączników oraz notatki służbowej Kierownika Sekretariatu Wydziału II WSA w Kielcach z 5 grudnia 2016 r., przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Krakowie toczy się postępowanie (znak: [...]) z wniosku spółki o stwierdzenie nieważności w całości decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z 24 lutego 2016 r. We wniosku o stwierdzenie nieważności zarzucono rażące naruszenie prawa polegające na uchyleniu decyzji ostatecznej po upływie 5-letniego terminu, tj. wbrew wyraźnemu zakazowi, o którym mowa w art. 146 § 1 kpa.
Stwierdzić należy, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od rozpatrzenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji z 24 lutego 2016 r.
Zauważyć bowiem trzeba, że stwierdzenie nieważności decyzji z 24 lutego 2016r. wyeliminowałoby tę decyzję z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc (od samego początku), a skoro wznowienie postępowania w niniejszej sprawie nastąpiło na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa z powodu uchylenia decyzji z 26 lutego 2010 r., to stwierdzenie nieważności uchylającej ją decyzji z 24 lutego 2016 r. miałoby istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy.
Istnieje zatem ścisły związek pomiędzy rozstrzygnięciem postępowania toczącego się przed SKO w Krakowie znak: [...], a zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z 14 czerwca 2016 r.
Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że zachodzi przypadek, o jakim mowa w zacytowanym wyżej art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. tj. istnieje potrzeba zawieszenia postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia ww. postępowania toczącego się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Krakowie.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.