Uzasadnienie
P.K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia [...] Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K. w części dotyczącej działki nr 114 położonej w miejscowości R.. W uzasadnieniu skargi podniósł, że jest właścicielem tej działki a otrzymany przez niego wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K. nie odpowiada rzeczywistości, albowiem nie uwzględnia istniejących zabudowań oraz brak oznaczenia przeznaczenia gruntu (terenu) działki i celu jej użytkowania. W ten sposób w jego ocenie doszło do naruszenia prawa poprzez obniżenie wartości nieruchomości.
W konsekwencji skarżący kwestionuje ustalenia planu odnoszące się do działki nr 114 stwierdzając, że "wszelkie czynności prawnoadministracyjne wykonane w oparciu o ten plan będą nieważne i żaden rzeczoznawca lub biegły nie wykona operatu w oparciu o dokument nieważny."
Wedle skarżącego pismem z dnia 5.12.2006r. wezwał on do wydania zgodnego ze stanem faktycznym i prawnym wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K. odnośnie działki nr 114 oraz zaprzestania dalszych naruszeń prawa i jego własności – jednakże nie otrzymał satysfakcjonującej odpowiedzi. Za taką bowiem nie uważa enigmatycznego listu zamiast pisma urzędowo-administracyjnego, które świadczy o tym, że Urząd "próbuje sprawę rozmyć, unikając odpowiedzialności prawnej."
Zdaniem skarżącego zaistniałe w sprawie okoliczności uzasadniają więc wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy K. wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest dokumentem planistycznym który określa przeznaczenie terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz sposób zagospodarowania i warunków zabudowy terenu. Nadto stanowi rodzaj wytycznych służących opracowaniu projektu budowlanego, który opracowany na aktualnej mapie sytuacyjno-wysokościowej jest podstawą ubiegania się o pozwolenie na budowę. Zarzut zmniejszenia wartości przedmiotowej działki organ uznał za niezasadny z uwagi na fakt, że wartość nieruchomości określa rzeczoznawca majątkowy na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa, w szczególności z uwzględnieniem faktycznego stanu zagospodarowania działki, stanu prawnego oraz techniczno-użytkowego nieruchomości. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K. został uchwalony w trybie przewidzianym prawem i sporządzony na mapach ewidencyjnych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zaewidencjonowanych pod nr 2278/136/1997 oraz 2278/137/1997.
Równocześnie organ podniósł, że skarga nie wyczerpuje wymogów formalnych albowiem przed jej wniesieniem Rada Miejska w K. nie została zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym wezwana do usunięcia naruszenia. Takiego waloru w ocenie organu nie mają składane przez skarżącego pismo, oświadczenie i wniosek dotyczące wydania wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- cytowanej dalej jako p.p.s.a), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest natomiast, stosownie do treści art. 134 § 1 cyt. ustawy, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.
Przed rozpoznaniem merytorycznym każdej sprawy konieczna jest ocena dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego w oparciu o zasady zawarte w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dopuszczalność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy należy badać w kontekście przesłanek wymienionych w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm. – cytowanej dalej jako ustawa), albowiem jej przepisy stanowią lex specialis w odniesieniu do generalnych zasad określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwienia spraw w postępowaniu administracyjnym (ust. 3 art. 101 cyt. ustawy).
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę takiego wezwania do usunięcia o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy w zgromadzonym materiale dowodowym brak. Za takie bowiem wezwanie nie może zostać uznane pismo skarżącego z dnia 5 grudnia 2006r. skierowane do Urzędu Miasta i Gminy K., w którym oświadczył, że otrzymał sfałszowany wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K. i w związku z tym wnosi o wydanie takiego dokumentu zgodnego ze stanem faktycznym i prawnym w odniesieniu do działki nr 114, położonej we wsi Rudka. Z treści pisma wynika zatem, że skarżący kwestionuje czynność techniczną polegającą na wydaniu wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K.. Skarga zaś złożona w dniu 7 stycznia 2007r. dotyczy zaskarżenia uchwały Rady Miejskiej w K. z dnia [...] Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy K. w części dotyczącej działki nr 114 położonej w miejscowości R., co do której skarżący nie wystąpił do właściwego organu tj. Rady Miasta i Gminy K. z wezwaniem do usunięcia naruszania.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Z podniesionych wyżej względów niniejsza skarga wniesiona bez wyczerpania prawem określonego trybu zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Podkreślenia wymaga fakt, iż zgodnie z doktryną, prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.