Uzasadnienie
A.P. i A. P. złożyli na formularzu urzędowym PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawcy prowadzą wspólnie gospodarstwo domowe, są właścicielami domu wielkości 100 m² oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 7 ha przekazanego w nieodpłatną dzierżawę na 10 lat i 3 ha nieużytków leśnych. Oboje skarżący utrzymują się z renty A. P. w wysokości 757,27 zł i emerytury A.P. w wysokości 887,21 zł netto miesięcznie. Wnioskodawcy podali następujące wydatki roczne: 7000 zł na utrzymanie domu, opłaty za prąd i inne media oraz 6000 zł na opał i gaz. Leczenie, wyżywienie i inne wydatki są ściśle ograniczone.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżących, w tym niski dochód z renty i renty rolniczej oraz brak majątku poza małym gospodarstwem rolnym nieprzynoszącym zysku, uznano, że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem ich wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.