Uzasadnienie
Wyrokiem z 28 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę P. P. i J. P. – wspólników spółki cywilnej [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 12 października 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
Pismem z 13 marca 2018 r. pełnomocnik skarżących złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku podnosząc, że w terminie otwartym do jego wniesienia, tj. w dniach od 28 lutego 2018r. do 7 marca 2018 r. był niezdolny do wykonywania działalności zawodowej z uwagi na chorobę, której nagły i ostry przebieg uniemożliwił mu obecność w kancelarii oraz przygotowanie pism procesowych, jak również udział w rozprawach. Wskazał, że okoliczność choroby, poparta zaświadczeniem lekarskim, jest wiarygodna i uprawdopodabnia niemożność racjonalnego działania w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej, a tym samym zachowanie terminu procesowego. Wyjaśnił, że niedyspozycja zdrowotna była na tyle dotkliwa, że niemożliwe było podjęcie czynności związanych ze sporządzeniem i złożeniem skargi kasacyjnej.
Pełnomocnik podniósł, że prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą nie miał możliwości wyręczenia się inną osobą, a wyręczenie się osobami obcymi stanowiłoby naruszenie tajemnicy adwokackiej. Zauważył, że niezdolność do wykonywania działalności ustała w dniu 8 marca 2018 r., a więc zachowany został 7-dniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, iż strona nie jest zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, wystarczy bowiem, że uprawdopodobni tę okoliczność.
Oceniając zawarte we wniosku okoliczności uchybienia terminu Sąd uznał, że są one wystarczającą podstawą do przyjęcia, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy pełnomocnika skarżących. Jak wynika bowiem z dołączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego wystawionego przez lekarza sądowego (złożono kopię tego zaświadczenia poświadczoną za zgodność z oryginałem), adwokat R. J.w dniach 28 lutego – 7 marca 2018 r. nie mógł stawić się w Sądzie Rejonowym w Ostrowcu Świętokrzyskim oraz w Sądzie Rejonowym w Bydgoszczy z powodu choroby, a przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie lub zawiadomienie szacowany był na datę 8 marca 2018 r. Zaświadczenie dotyczy wprawdzie niemożności stawiennictwa w ww. Sądach, jednak przyjąć należy, że uprawdopodabnia wystarczająco okoliczność, że pełnomocnik z uwagi na chorobę nie mógł sporządzić skargi kasacyjnej od wyroku zapadłego w niniejszej sprawie.
Wyrok z 28 grudnia 2017 r. wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi w dniu 30 stycznia 2018 r., termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał 1 marca 2018 r., a wiec okres jego choroby przypadł istotnie na dwa ostatnie dni terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zostały spełnione również pozostałe przesłanki przywrócenia terminu. Wniosek został złożony w terminie 7 dni od chwili ustania przyczyny uchybienia terminu, co, jak wynika z oświadczenia pełnomocnika, nastąpiło w dniu 8 marca 2018 r. Ponadto jednocześnie z wnioskiem złożono skargę kasacyjną.
W świetle powyższego przyjąć należy, iż okoliczności wskazane we wniosku dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu doszło bez winy pełnomocnika skarżących w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.