Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O. nr [...] z dnia [...] o przyznaniu J.P. pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2009.
Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Wnioskiem z dnia 15 maja 2009r. J. P. domagał się przyznania płatności ONW na rok 2009 na pięć działek rolnych o łącznej powierzchni 1,39 ha, oznaczonych we wniosku literami od A do E, położonych na działkach ewidencyjnych w obrębie Czekarzewice Pierwsze, gmina Tarłów (powiat opatowski, województwo świętokrzyskie).
Decyzją z dnia [...] organ I instancji przyznał J. P. płatności ONW na rok 2009 w wysokości 195,11 zł do powierzchni 1,29 ha.
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, po rozpoznaniu odwołania J. P., uchylił w/w decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O. nieprawidłowo ustalił powierzchnię zadeklarowanej działki rolnej D, gdyż nie rozpatrzył jej położenia na poszczególnych działkach ewidencyjnych, mających odniesienie w systemie identyfikacji działek rolnych oraz nie zweryfikował, czy jest ona prawidłowo naniesiona. W związku z powyższym organ winien, w oparciu o dane zawarte w systemie identyfikacji działek rolnych, przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w przedmiocie powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami dla tej działki rolnej, a następnie przeprowadzić wymagane kontrole wniosku i na tej podstawie wydać rozstrzygnięcie.
Decyzją z dnia [...] organ I instancji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, przyznał J. P. płatność ONW w wysokości 248,81 zł, ustalając że powierzchnią kwalifikującą się do przyznania pomocy jest 1,39 ha – zadeklarowane we wniosku beneficjenta. W podstawie prawnej powołano art. 20 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoje obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64, poz. 427) w związku z § 3 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. z 2009r. nr 40, poz. 329 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a.
W odwołaniu od w/w decyzji J. P. zarzucił organowi I instancji brak uzasadnienia zmiany decyzji w zakresie wysokości przyznanej pomocy, traktując to "jako świadome działanie na szkodę wnioskodawcy."
Organ odwoławczy, utrzymując na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w mocy zaskarżoną decyzję, wskazał, że obszar zadeklarowany we wniosku w całości kwalifikuje się do płatności ONW. Tym samym w świetle zgromadzonego materiału dowodowego uzasadnione było przyznanie J. P. płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009 w wysokości 248,81 zł. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ podniósł, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O., w oparciu o zebrany materiał dowodowy w sprawie, przeprowadził ponowną weryfikację zgłoszonych do płatności powierzchni działek rolnych i uznał, iż obszar zadeklarowany we wniosku w całości kwalifikuje się do płatności ONW.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach J. P. zarzucił organom administracji publicznej brak powołania się na okoliczności faktyczne i prawne, które uzasadniają przyznanie mu płatności ONW w wysokości 248,81 zł do powierzchni 1,39 ha. Brak uzasadnienia zmiany decyzji skarżący odczytuje jako " świadome działanie na szkodę wnioskującego o dopłatę".
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności.
Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż wnioskiem z dnia 15 maja 2009r. J. P. domagał się przyznania płatności ONW na rok 2009, deklarując do tej pomocy finansowej pięć działek rolnych o łącznej powierzchni 1,39 ha.
W związku z powyższym, w odniesieniu do przedmiotowego wniosku zastosowanie znajduje ustawa z dnia 7 marca 2007r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. nr 40, poz. 329 ze zm.).
Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 1 pkt 2 lit. a w/w ustawy pomoc finansowa w ramach działań objętych programem rozwoju obszarów wiejskich jest przyznawana na wniosek osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej. Godzi się podnieść, że użyte w powołanym przepisie określenie "na wniosek" oznacza, że organy administracji publicznej orzekające w niniejszej sprawie są związane jego zakresem.
Zgodnie natomiast z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013 (Dz. U. nr 40, poz. 329 ze zm.) - wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha gruntu rolnego i powierzchni deklarowanej przez rolnika do płatności ONW na działkach rolnych.
Mając na uwadze treść wniosku z dnia 15 maja 2009r. stwierdzić trzeba, że na gruncie rozpatrywanej sprawy zasadnie przyznano J. P. pomoc finansową z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) w wysokości 248,81 zł. Powierzchnia kwalifikująca się do przedmiotowej płatności odpowiadała bowiem – zgodnie z prawidłowymi ustaleniami organu I instancji, dokonanymi po ponownym rozpatrzeniu sprawy i podzielonymi następnie przez organ odwoławczy – łącznej powierzchni działek zadeklarowanych we wniosku, to jest 1,39 ha. Tym samym wysokość przyznanej płatności odpowiada – zgodnie z § 3 ust. 1 w zw. z § 3 ust. 2 pkt 1 w/w rozporządzenia – iloczynowi stawki płatności na 1 ha gruntu rolnego i powierzchni gruntu kwalifikującej się do płatności ONW (179 zł x 1,39 ha = 248,81).
W świetle powyższego – mając na uwadze szczegółowe opisanie w wydanych w niniejszej sprawie decyzjach stanu faktycznego oraz powołanie właściwej podstawy prawnej oraz jej wyjaśnienie – stwierdzić trzeba, że nie mógł odnieść skutku zarzut skargi o braku należytego uzasadnienia rozstrzygnięć organów obu instancji. Uzasadnienia organów obu instancji spełniają bowiem wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Odnotować również należy, iż organ odwoławczy w końcowej części uzasadnienia odniósł się do zarzutów odwołania podkreślając, iż Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w O., w oparciu o zebrany materiał dowodowy w sprawie, przeprowadził ponowną weryfikację zgłoszonych do płatności powierzchni działek rolnych i uznał, iż obszar zadeklarowany we wniosku w całości kwalifikuje się do płatności ONW.
Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.