Uzasadnienie
S. B. złożył w dniu 21 stycznia 2009 r. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego w sprawie z jego skargi na postanowienie Wojewody z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą samotną, bezdomną, osiąga dochód w wysokości 800 zł miesięcznie, nie posiada żadnego majątku i obecnie przebywa na leczeniu w szpitalu.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udowodnienie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy należy do wnioskodawcy.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim, niski dochód, brak majątku, przebywanie na leczeniu w szpitalu, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.