Uzasadnienie
W dniu 23 sierpnia 2016 r. D. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 lipca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego, doręczoną stronie w dniu 21 lipca 2015 r.
W dniu 26 sierpnia 2016 r. w ślad za skargą złożony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że uchybienie terminu spowodowane było problemami zdrowotnymi jej córki, która w dniu 31 lipca 2016 r. uległa wypadkowi i przeszła operację. Po opuszczeniu szpitala córka musiałaby być co dwa-trzy dni pod kontrolą lekarza chirurga, dopiero w dniu 17 sierpnia córka miała zdjęte szwy. Przez cały ten okres skarżąca przebywała z córką na zwolnieniu lekarskim i w natłoku problemów przeczyła termin do wniesienia skargi. Do wniosku dołączono kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia 2 sierpnia 2016 r., potwierdzającej hospitalizację w okresie od 31 lipca do 2 sierpnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W ocenie Sądu wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "Ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, a we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Oznacza to, że strona nie jest zobowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, wystarczy bowiem, że uprawdopodobni tę okoliczność.
W rozpoznawanej sprawie decyzja została doręczona skarżącej w dniu 21 lipca 2016 r., ostatni dzień terminu wypadał w sobotę, a więc, stosownie do treści art. 83 § 2 Ppsa, termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 22 sierpnia 2016 r. Uchybienie wynosi zatem jeden dzień. W ocenie Sądu wskazane przez stronę okoliczności istotnie uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. Sąd wziął pod uwagę wypadek córki, a więc sytuację nagła, niespodziewaną, konieczność sprawowania opieki nad dzieckiem połączoną z wizytami u lekarza-chirurga, a także okoliczność, że skarżąca samotnie wychowuje dziecko, ze skargi wynika zaś, że rodzice skarżącej nie żyją, a ojciec dziecka nie interesuje się jego wychowaniem.
W świetle powyższego przyjąć należy, że okoliczności wskazane we wniosku skarżącej dostatecznie uprawdopodobniają, iż do uchybienia terminu doszło bez jej winy w rozumieniu art. 86 § 1 Ppsa.
Mając na uwadze powyższe oraz konstytucyjne prawo skarżącej do sądu, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 i 87 Ppsa.