Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie przewozu regularnego osób w krajowym transporcie drogowym.
Skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oraz złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwoma synami w wieku 23 lata i 12 lat. Cała rodzina utrzymuje się z działalności gospodarczej skarżącego, która przynosi miesięczny dochód w wysokości 2000 zł netto. Skarżący oświadczył, że obecnie nie może prowadzić działalności gospodarczej ze względu na cofnięcie zezwolenia na wykonywanie transportu regularnego osób w transporcie drogowym. Wnioskodawca stwierdził, że po zapłacie 1000 zł za mieszkanie i media jego rodzina z trudem jest w stanie zaspokoić swoje podstawowe potrzeby. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz dwóch samochodów marki [...] z 1996 r. i 2006 r. o wartości około 10000 zł i 35000 zł.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).
Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, w tym wysokość dochodu przypadającego na cztery osoby w rodzinie, brak majątku poza dwoma samochodami służącymi do działalności gospodarczej, a także już uiszczone opłaty sądowe. Mając na uwadze powyższe okoliczności, uznano, że wnioskodawca obecnie nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych występujących na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.