Uzasadnienie
Decyzją z [...] r., znak: [...], Dyrektor Izby Celnej w K. po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez J. J. na podstawie art. 220 § 2, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, art. 2 ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 8, art. 14 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1, art. 91, art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Kielcach z dnia 11 maja 2015 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gry na automatach APEX MULTIMAGIC nr [...] i HOT SLOT nr SHL [...] poza kasynem gry w lokalu o nazwie Zajazd Dyminy ul. [...] w Kielcach w łącznej kwocie 24.000 zł.
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze J. J. wniósł o uchylenie decyzji z 1 lipca 2015 r. i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, zawieszenie postępowania do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne WSA w Gliwicach oraz Naczelny Sąd Administracyjny, a także o wstrzymanie wykonania decyzji.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podniósł, że w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 62 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stojące na przeszkodzie uwzględnieniu wniosku. Wskazał na brak jednolitego stanowiska
"w łonie Służby Celnej" co do charakteru gier na urządzeniu, różną praktykę organu
I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego oraz istotne wątpliwości co do waloru dowodowego opinii biegłego i brak jego kompetencji do rozstrzygania w sprawie w miejsce specjalisty z jednostki badawczej. Zwrócił też uwagę na wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyroki uchylające decyzje wydane w podobnych sprawach.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5).
Podkreślenia wymaga, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, że spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
W niniejszej sprawie treść wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprowadza się do stwierdzenia, że brak jest negatywnych przesłanek z art. 62 § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz wskazania na rozbieżności w orzecznictwie organu I instancji, a także korzystne, z punktu widzenia skarżącego, orzecznictwo sądów administracyjnych w podobnych do niniejszej sprawach. Wniosek ten nie zawiera jednak uzasadnienia odnoszącego się do przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji nie przywołano żadnych konkretnych dowodów i okoliczności, które mogłyby uzasadniać, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody po stronie skarżącego lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący w istocie nie wskazał jaka to może być szkoda i jakie będą jej rozmiary. Tymczasem uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.