Uzasadnienie
M. I. złożył formularz PPF wnosząc o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od jego skargi na postanowienie Wojewody w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Ze złożonego formularza wynikało, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Skarżący z działalności gospodarczej i zasiłku rehabilitacyjnego osiąga miesięczny dochód w wysokości 2000 zł netto. Jego żona z działalności gospodarczej i zasiłku rehabilitacyjnego osiąga miesięczny dochód w wysokości 3000 zł netto. Wnioskodawca wykazał własność domu o powierzchni użytkowej 120 m2, działki rolnej o powierzchni 0,58 ha, samochodu osobowego i samochodu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą o wartości ponad 5000 zł każdy. Skarżący podał, że koszty utrzymania domu i rodziny, w tym opłaty za gaz, prąd, wodę, wywóz nieczystości oraz wydatki na zakup leków, leczenie i rehabilitację wynoszą w sumie 3500 złotych miesięcznie.
Postanowieniem z 23 lutego 2018 r. referendarz oddalił wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że wnioskodawca wraz z żoną osiągają dochody z działalności gospodarczej, zasiłku rehabilitacyjnego i zatrudnienia, są właścicielami zabudowanej nieruchomości i samochodów. Po odjęciu zadeklarowanych stałych wydatków do dyspozycji skarżącego i jego żony pozostaje kwota około 1500 zł miesięcznie. W tej sytuacji stać go na uiszczenie wpisu sądowego od skargi i innych kosztów sądowych nieprzekraczających jednorazowo kwoty 100 zł.
W sprzeciwie od powyższego postanowienia skarżący podał, że nie zgadza się z argumentacją referendarza.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a", przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Sąd podziela argumentację przestawioną przez referendarza w zaskarżonym postanowieniu odnośnie odmowy częściowego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Słusznie referendarz zwrócił uwagę, że skarżący wraz z żoną posiada stałe źródło dochodu z działalności gospodarczej i zasiłku rehabilitacyjnego, jest współwłaścicielem domu i działki rolnej o powierzchni 0,58ha, a także posiada dwa samochody, w tym jeden ciężarowy. Skarżący nie wskazał także, aby miał problemy z regulowaniem bieżących zobowiązań. Nie jest zatem osobą żyjącą w ubóstwie (po odjęciu miesięcznych wydatków do dyspozycji dwuosobowej rodziny wnioskodawcy pozostaje kwota 1500 zł), pozbawioną dostatecznych środków materialnych dla zaspokojenia podstawowych potrzeb swoich i swoich bliskich, a także osobą, która nie jest w stanie zabezpieczyć środków koniecznych do poniesienia kosztów postępowania sądowego. Zauważyć także należy, że skarżący nie podał w sprzeciwie żadnych argumentów, przemawiających za nietrafnością rozstrzygnięcia referendarza sądowego.
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.