Uzasadnienie
K. K. złożył w dniu 3.I.2011 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Oboje utrzymują się z dwóch emerytur o łącznej wysokości 2510 zł brutto miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku poza mieszkaniem spółdzielczym wielkości 46 m kw, samochodem osobowym o wartości powyżej 3000 EURO i udziałem w 1/3 części w gospodarstwie rolnym, w stosunku do którego toczy się postępowanie sądowe o dział spadku. Wnioskodawca z żoną zaciągnęli kredyt bankowy, który będą spłacać do 2018 r. Jak wynika z dołączonej do akt sprawy kopii protokołu z posiedzenia przez Sądem Rejonowym z dnia 15 maja 2009 r. sygn. akt I [...] w sprawie o dział spadku K. K.oświadczył: "Jestem w stanie spłacić uczestników, dysponuję oszczędnościami i emeryturą." (KII-3 akt administracyjnych)
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).
Celem instytucji prawa pomocy jest więc zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że nie stać go na poniesienie kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika prawnego z wyboru. Skarżący dysponuje wraz z żoną stałym dochodem z dwóch emerytur, stać ich również na utrzymanie samochodu o wartości powyżej 3000 EURO. Wnioskodawca nie podał żadnych okoliczności wskazujących na brak możliwości spłaty zaciągniętego kredytu bankowego, nie wykazał też żadnych innych istotnych wydatków wykraczających poza niezbędne utrzymanie. Złożone przed Sądem Rejonowym oświadczenie wnioskodawcy, iż jest w stanie spłacić uczestników postępowania o dział spadku, gdyż dysponuje oszczędnościami i emeryturą, wskazuje, iż nie jest on osobą żyjącą w ubóstwie, kwalifikującą się do przyznania prawa pomocy. Z tych względów wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu podlega oddaleniu jako bezzasadny.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.