Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26.I.2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu skargi H. N. i A. N. uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] i decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego.
Uczestnik postępowania R. N. złożył w dniu 6.IV.2011 r. formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata celem wniesienia skargi kasacyjnej. W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe razem z konkubiną oraz dwojgiem małoletnich dzieci. Uczestnik jest umiarkowanie niezdolny do pracy, utrzymuje się z zasiłków pomocy społecznej w wysokości około 444 zł, jego konkubina osiąga z prac dorywczych dochód w wysokości 300 zł miesięcznie. Wnioskodawca miesięcznie płaci 300 zł tytułem czynszu za wynajmowane mieszkanie i 120 zł za media. Uczestnik nie wykazał żadnego majątku.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, w tym niski dochód na cztery osoby w rodzinie, w tym dwoje małoletnich dzieci, korzystanie z pomocy społecznej i brak majątku uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.