Uzasadnienie
A. P. złożyła formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
Ze złożonego formularza wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem. Wnioskodawczyni pobiera emeryturę w wysokości 902,07 zł, jej mąż otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 800,29 zł złotych miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 90 m kw, budynku gospodarczego i działki z uprawą zbóż i ziemniaków. Wnioskodawczyni jest schorowana od wielu lat się leczy. Skarżąca podała następujące stałe wydatki miesięczne: utrzymanie mieszkania – 400 zł, media -200 zł, koszty leczenia, rehabilitacji i diety cukrzycowej -500 zł.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących kosztów życiowych, w tym bardzo dużych kosztów leczenia i rehabilitacji oraz brak majątku poza domem z małą działką rolną, uznano że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i męża. Zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.