Uzasadnienie
R. C. złożył formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania pobytu w mieszkaniu chronionym.
Ze złożonego wniosku i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że wnioskodawca ma 70 lat, jest osobą niewidomą prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną która się nim opiekuje. W 2009 r. zostało orzeczona separacja pomiędzy małżonkami. Skarżący nie wykazał żadnego majątku, mieszka w mieszkaniu stanowiącym własność jego żony. Wnioskodawca otrzymuje emeryturę w wysokości 1500 zł, a jego żona emeryturę w wysokości 1370 zł netto miesięcznie. Skarżący oświadczył, że jego emerytura pokrywa tylko koszty utrzymania. Wnioskodawca podał, że miesięcznie płaci 300 zł tytułem czynszu za mieszkanie i spłaca ratę kredytu w wysokości 400 zł. Z akt administracyjnych wynika, że skarżący wraz z żoną płacą miesięcznie za gaz 130 zł, za energię elektryczną 127 zł, na zakup leków wydają 150 zł (k.20 akt administracyjnych).
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a" przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego).
Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową wnioskodawcy w tym: niepełnosprawność utrudniająca samodzielne występowanie przed sądem, dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, brak własnego majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie przyznania radcy prawnego z urzędu.
Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy podkreślić, że jest on bezprzedmiotowy i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących przyznania pobytu w mieszkaniu chronionym. Zatem skarga R. C. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.