Uzasadnienie
D. P. złożyła w dniu 16.IX.2013 r. formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwojgiem dorosłych dzieci. Skarżąca otrzymuje emeryturę w wysokości 1380 zł, jej córka cierpiąca na porażenie mózgowe pobiera rentę socjalną w wysokości 610 zł, a syn świadczenie socjalne w wysokości 620 zł z tytułu opieki nad siostrą. Łącznie trzyosobowa rodzina osiąga miesięczny dochód netto w wysokości 2610 zł. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu mieszkalnego wielkości 80 m² na działce o powierzchni 0,14 ha. Skarżąca podała następujące wydatki miesięczne: 220 zł tytułem opłaty za prąd, 100 zł za gaz, 80 zł za wodę, 25 zł za wywóz śmieci, 270 zł na opał, 80 zł na zakup pampersów, 400 zł rocznie tytułem podatku. Ponadto kupuje leki dla córki. Wnioskodawczyni jest niepełnosprawną, cierpi na choroby układu krążenia i kręgosłupa.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych trzech dorosłych osób, w tym dwóch niepełnosprawnych, brak majątku poza domem uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dzieci, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.