Uzasadnienie
A. K. złożyła formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w wysokości 200 zł w sprawie z jej skargi na skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z dwiema córka – w wieku 19 i 11 lat. Skarżąca oświadczyła, że obecnie jest bezrobotna i jedynym źródłem jej utrzymania są alimenty na córki w wysokości 1400 zł i zasiłek pielęgnacyjny na młodszą córkę w wysokości 153 zł miesięcznie. Starsza córka studiuje pielęgniarstwo i nie osiąga żadnego dochodu. Młodsza córka cierpi na marskość nerki, czeka ją operacja, wymaga kosztownego leczenia. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 150m². Z danych zawartych w centralnej ewidencji i informacji o działalności gospodarczej wynika, że A. K. dniu 1.IX.2014 r. zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej. Wcześniej od 1993 r. prowadziła salon fryzjerski. Z dołączonego do wniosku zaświadczenia z banku wynika, że A. K. i P. K. oraz H. i J. K. posiadają kredyt mieszkaniowy hipoteczny z przeznaczeniem na finansowanie dokończenia budowy domu mieszkalnego jednorodzinnego położonego w O. przy ul. K. stanowiącego własność A. K. i P. K. Kwota udzielonego kredytu wynosiła 42.100,00 CHF. Aktualny stan zadłużenia z tytułu kredytu wynosi 16.410,34 CHF, co stanowi na dzień 5.IX.2014r. równowartość kwoty 58.652,20 PLN. Spłata kredytu odbywa się terminowo.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim fakt, że obecnie jedynym stałym źródłem utrzymania jej samej i dzieci są alimenty i zasiłek pielęgnacyjny, a także konieczność ponoszenia wydatków związanych z utrzymaniem domu oraz leczeniem młodszej córki, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie rodziny, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.