Uzasadnienie
Uchwałą z [...] nr [...] Zgromadzenie Komunalnego Związku Ciepłownictwa "..." w B. odwołało Zastępcę Przewodniczącego Zarządu Komunalnego Związku Ciepłownictwa "..." w B. W. M. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Z. Z., wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz nakazanie przeprowadzenia kontroli Związku w trybie nadzorczym.
W odpowiedzi na skargę Zgromadzenie Komunalnego Związku Ciepłownictwa "..." w B wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący nie wezwał organu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym przed wniesieniem skargi do sądu, do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a ponadto od podjęcia zaskarżonej uchwały upłynął już rok, a zatem nie można stwierdzić jej nieważności (art. 94 ust. 1 ww. ustawy).
Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z 21 września 2015 r. skarżący został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem skargi na powyższą uchwałę wzywał organ do usunięcia naruszenia, a jeśli tak to do złożenia tego wezwania.
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie odpowiedział na powyższe zarządzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei w myśl art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zmianami) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Zatem warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Zgromadzenia Komunalnego Związku Ciepłownictwa "..." w B. z [...] nr [...], było uprzednie wezwanie go do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącego.
W niniejszej sprawie, zarówno z treści skargi, jak i z odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący opisanej procedury nie zachował. W konsekwencji należało uznać, że skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.