Uzasadnienie
P. T. złożył w dniu 19.I.2012 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z jego skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą umiarkowanie niepełnosprawną, zatrudnioną na czas określony w zakładzie pracy chronionej z pensją 1386 zł brutto miesięcznie. Skarżący prowadzi odrębne od żony gospodarstwo domowe, ma orzeczoną przez sąd rozdzielność majątkową. Wnioskodawca na podstawie wyroku sądu rodzinnego płaci na rzecz dwunastoletniego syna alimenty w wysokości 350 zł miesięcznie, na własne utrzymanie pozostaje mu kwota w wysokości około 600 zł miesięcznie. Skarżący po utracie wzroku ma wszczepione syntetyczne soczew, cierpi na dolegliwości ortopedyczne, porusza się o kuli, nie sta go na wykupienie wszystkich przepisanych leków. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą skarżącego, przede wszystkim: niski dochód, zobowiązania alimentacyjne wobec syna, niepełnosprawność i brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Natomiast odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że zgodnie z art. 239 pkt 1c p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych. Oznacza to, że skarga P. T. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.c, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.