Uzasadnienie
L. P. złożył w dniu 17.X.2013 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca cierpi na cukrzycę i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną chorą na schizofrenię. Utrzymują się z dwóch rent w wysokości 614 zł i 715 zł miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku oprócz spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego o powierzchni 35 m². Wnioskodawca oświadczył, miesięcznie uiszcza 500 zł tytułem opłat związanych z mieszkaniem, 300 zł tytułem grzywny i kosztów sądowych ze sprawy karnej, ponadto wraz z żoną wydają 300 zł na zakup leków.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną skarżącego, przede wszystkim dochód z rent wystarczający na zaspokojenie bieżących potrzeb dwóch dorosłych osób, w tym zakup leków oraz uiszczenie grzywny i kosztów sądowych ze sprawy karnej, brak majątku poza małym mieszkaniem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Zatem jego o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.