Uzasadnienie
T. K. złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest bezrobotnym bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z prac dorywczych, które przynoszą mu miesięczny dochód w wysokości około [...] zł netto miesięcznie. Kwota ta wystarcza mu tylko na jedzenie. Skarżący pracuje w Ł., gdy przyjeżdża do K. mieszka u matki. Wnioskodawca jest rozwiedziony, ma troje dzieci, w tym dwoje dorosłych. Skarżący kilkakrotnie przebywał w szpitalach psychiatrycznych lecząc depresję i przechodząc terapię odwykową. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku poza mieszkaniem wielkości 37 m kw.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim, niski i niepewny dochód z prac dorywczych, posiadanie jedynie małego mieszkania oraz problemy zdrowotne, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.