Uzasadnienie
T. B., złożył urzędowy formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca ma 74 lat, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1800 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 24 m² i działką o powierzchni 0,70 ha. Wnioskodawca oświadczył, że zaciągnął kredyt banków na remont domu, który spłaca w miesięcznych ratach po 356 zł. Ponadto wydaje miesięcznie około 200 zł na zakup lekarstw, 300 zł na węgiel, 60 zł na drzewo, 20 na gaz. Skarżący przeszedł udar, ma chory kręgosłup, cierpi na depresję, pozostaje pod stałą opieka lekarską, ponadto leczy się kardiologicznie i neurologicznie.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez osobę dochodzącą swych roszczeń.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawcy, przede wszystkim: dochód, który jest przeznaczany w całości na bieżące utrzymanie, zakup leków i spłatę kredytu zaciągniętego na remont domu oraz brak majątku poza niewielką nieruchomością, zły stan zdrowia utrudniający samodzielne występowanie przed sądem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.