Uzasadnienie
Z. G. złożył w dniu 7.II.2012 r. formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca jest osobą niepełnosprawną, bezrobotną, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej w wysokości 240 zł miesięcznie. Skarżący ma obowiązek płacić alimenty na syna w wysokości 190 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku ani oszczędności. Skarżący wymaga stałego leczenia i rehabilitacji, część dochodu przeznacza na zakup leków.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i osobistą skarżącego, przede wszystkim: bezrobocie, niski dochód z pomocy społecznej, obowiązek alimentacyjny wobec syna, niepełnosprawność, brak majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jego wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
Natomiast odnosząc się do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a, że zgodnie z art. 239 pkt 1b p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego. Oznacza to, że skarga Z. G. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.b, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.