Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania A. K. od decyzji Dyrektora Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] w sprawie przyznania zasiłku celowego w wysokości [...] zł w tym [...] zł przelewem na Zakład Energetyczny oraz [...] zł na pokrycie bieżących potrzeb i poszukiwanie pracy, na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że wnioskiem z dnia 6 maja 2005 r. A.K.wystąpił o przyznanie pomocy finansowej w wysokości [...] zł, jako umożliwiającej prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie i mającej pokryć koszty nauki jego syna a także poszukiwanie przez skarżącego pracy na terenie kraju. Wskazał on, że ostatnio przyznany zasiłek w kwocie [...]zł wystarcza tylko na 7 dni wyżywienia podczas, gdy nie może on wydrukować od trzech miesięcy ok. 150 stron nut. W kolejnym piśmie swój wniosek o przyznanie zasiłku celowego w wysokości [...] zł uzasadnił tym, że taka kwota jest mu potrzebna dla prawidłowego funkcjonowania i poszukiwania pracy, w tym kosztów "utrzymywania kontaktów" z pracodawcą, od którego otrzymał wstępną propozycję zatrudnienia. W wyniku rozpatrzenia tych wniosków organ I instancji wydał decyzję, od której A.K. odwołał się, wnosząc o zmianę przyznanego zasiłku z kwoty [...] zł na kwotę [...] zł, podlegającego rewaloryzacji i płatnego regularnie raz w miesiącu, aż do momentu znalezienia pracy.
Odwołujący się wskazał, że środki finansowe w żądanej wysokości mają mu umożliwić utrzymywanie kontaktu z potencjalnym pracodawcą - Fundacją, czego obecnie, z uwagi na brak środków, czynić nie może, i że sam koszt przygotowania dokumentacji wynosi szacunkowo ok. 1000 zł.
Dokonując oceny decyzji organu I instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że A. K. odpowiada warunkom ogólnym, uprawniającym do ubiegania się o świadczenie pieniężne z pomocy społecznej, albowiem jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy, zamieszkuje wprawdzie z synem, ale prowadzi odrębne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego własnego dochodu.
W maju 2005r. Miejsko-Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej na zasiłki celowe dysponował kwotą 24.113 zł, z której przyznał pomoc dla 219 rodzin. Średnia wysokość zasiłku wynosiła 110,11 zł., najniższa 50 zł a najwyższa 400 zł. Z tego zestawienia wynika, że pomoc, jakiej przyznania domaga się A. K. pozostaje poza realnymi możliwościami finansowymi tego ośrodka. Działanie organu I instancji, polegające na udzieleniu pomocy finansowej w kwocie [...]zł, w ocenie Kolegium nie wykracza poza granice uznania administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy społecznej powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej. Żądanie przyznania zasiłku celowego w kwocie [...]zł może budzić wątpliwości także z tego powodu, że przekracza nie tylko możliwości pomocy społecznej, ale także znacząco wykracza poza przeciętną wysokość wynagrodzenie osób pracujących, zwłaszcza na terenie województwa. Organ zaznaczył, iż mimo pozostawania w trudnej sytuacji materialnej, A. K. odmówił przyjęcia pomocy w formie bezpłatnych posiłków oraz artykułów spożywczych.
W skardze na tę decyzję A. K. domagał się przyznania kwoty [...] zł płatnej raz w miesiącu do chwili znalezienia pracy i podlegającej waloryzacji, zarzucając, iż SKO zapomina, że bezrobotni nie mają żadnych zniżek, że " od pięciu lat Skład Orzekający popierany przez Wiceprzewodniczącego wraz z przewodniczącą SKO wypisuje głupoty, a swojej decyzji przechodzi wszelkie możliwości odnoście godności człowieka będąc w tym samym w kolizji z Konstytucją R.P i Kodeksami Prawnymi".
W odpowiedzi na tę skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153/2002 poz. 1269 ze zmianami/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną /art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej uppsa /.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa, skutkujących koniecznością jej uchylenia lub też stwierdzenia jej nieważności. Wydanie decyzji przez organ I instancji zostało poprzedzone przeprowadzeniem wywiadu, z którego wynika że A. K., aczkolwiek zamieszkuje z pracującym synem, to jednak prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej, albowiem nie przysługuje mu prawo do zasiłku dla bezrobotnych. W związku z tym skarżącemu została przyznana pomoc finansowa. Porównując jej wysokość z wysokością średnich zasiłków celowych, przyznanych w miesiącu maju 2005 r. przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, zasadnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, iż decyzja organu I instancji nie przekracza granic uznania administracyjnego, oraz, że żądanie skarżącego przyznania mu zasiłku w wysokości[...] zł pozostaje poza realnymi możliwościami Ośrodka, skoro w miesiącu maju 2005 r. łącznie na zasiłki celowe dla wszystkich potrzebujących Ośrodek ten dysponował tylko kwotą około 24 tysięcy złotych.
Ponadto wskazać należy, iż co prawda ustawa z dnia 12 marca 2004 r. Prawo o pomocy społecznej nie określa górnej granicy wysokości zasiłku celowego, jaki może być jednorazowo przyznany, jednakże mając na uwadze uregulowania tej ustawy, dotyczące wysokości maksymalnego zasiłku okresowego / wynoszącego 418 zł/ oraz to, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, /z zastrzeżeniem art. 40,41,78 i 91, które to przepisy w niniejszej sprawie nie mają zastosowania/ przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 461 zł, nie może budzić wątpliwości, że pomoc jakiej domaga się skarżący daleko wykracza poza cele określone przepisami art. 39 tej ustawy.
Zarzut, jakoby zaskarżona decyzja naruszała przepisy Konstytucji czy też innych, bliżej nie sprecyzowanych " kodeksów prawnych" jest bezzasadny i niczym nie uzasadniony. Przeciwnie, dopiero przyznanie skarżącemu pomocy w żądanej przez niego wysokości naruszałoby zasadę równości i sprawiedliwości społecznej, o jakich mowa w art. 2 i 32 Konstytucji, skoro domaga się on przyznania na bieżące potrzeby kwoty kilkakrotnie przekraczającej najniższe wynagrodzenie w kraju.
Mając powyższe na uwadze skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151uppsa.