Uzasadnienie
A.R. i T.R. złożyli formularze urzędowe PPF, wnosząc o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej.
Wnioskodawcy podali w formularzach, że prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z szesnastoletnią córką, w najbliższym czasie urodzi się kolejne dziecko. Skarżący osiągają z dwóch wynagrodzeń za pracę łączny dochód netto w wysokości 4750 zł miesięcznie. Wnioskodawcy wykazali własność samochodu marki Volkswagen Passat z 2002 r. o wartości 1700 zł, domu mieszkalnego wielkości 115 m²,i działki budowlanej o powierzchni 0,25 ha i udział we współwłasności działki o powierzchni 0,38 ha. Skarżący podali następujące wydatki miesięczne: 1100 zł tytułem raty kredytu hipotecznego, 833 zł – rata pożyczki w pracy, 1480 zł – opłaty stałe za media, telefony, kursy dziecka, opał, transport, podatki od nieruchomości, 93 – ubezpieczenie PZU, 1244 koszty utrzymania (żywność, odzież, lekarstwa).
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny Ubiegający się o przyznanie prawa pomocy winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, że strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę, że sytuację majątkową i rodzinną skarżących, przede wszystkim wysokość osiąganych dochodów, zadłużenie, wydatki związane z utrzymaniem domu i pojawieniem się nowego członka rodziny, uznano, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dzieci. Oceniono, że przy racjonalnym gospodarowaniu stałym dochodem z dwóch wynagrodzeń za pracę i posiadanym majątkiem wnioskodawcy mają możliwość każdorazowo zapłacić 100 zł tytułem kosztów sądowych (wpis od skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego – 100 zł, w wypadku oddalenia skargi- 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej, a następnie wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł). Zatem ich wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie w wyżej wymienionym zakresie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.