Uzasadnienie
D. B. złożył formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody w przedmiocie odszkodowania za przejęcie z mocy prawa własności nieruchomości.
Wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dorosłą córką. Żona jest po dwóch operacjach kręgosłupa, nie pracuje zawodowo, córka studiuje stacjonarnie na, obie nie osiągają żadnego dochodu, pozostają na utrzymani skarżącego, który zarabia 2000 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał innego majątku poza domem wielkości 80 m² na działce nr ewidencji gruntów 354 w K., obciążonym hipoteką na rzecz banku. Wnioskodawca oświadczył, że spłaca kredyt hipiczny i inne kredyty w miesięcznych ratach w wysokości 1300 zł.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową skarżącego, a zwłaszcza fakt, że trzyosobowa rodzina utrzymuje się wyłącznie z jego wynagrodzenia, brak majątku poza domem obciążonym hipoteką oraz zadłużenie, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia