Uzasadnienie
B. B. złożyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania świadczenia pielęgnacyjnego za nienależnie pobrane.
W złożonym formularzu wnioskodawczyni podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z niepełnosprawną matką. Skarżąca oświadczyła, że pobiera rentę rodzinną w wysokości 1417,26 zł netto, jej matka otrzymuje emeryturę w wysokości 1051,21 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni nie wykazała innego majątku oprócz domu wielkości 48 m², nieruchomości rolnej o powierzchni 2,51 ha oraz mieszkania lokatorskiego wielkości 51,6 m². Skarżąca oświadczyła, że wybuch gazu w bloku, w którym mieszkała w 2010r zniszczył cały jej dorobek i od tej pory wszystkiego się dorabia dzięki kredytom. Wnioskodawczyni co miesiąc wykupuje leki, opłaca rachunki związane z utrzymaniem mieszkania, spłaca kredyty.
Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa osoba dochodząca swych roszczeń przed sądem. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie kosztów sądowych ustanowienie adwokata przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów postępowania. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawczyni, przede dochód wystarczający na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych jej samej i niepełnosprawnej matki, w tym zakup leków oraz brak majątku poza domem i małym gospodarstwem rolnym, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Zatem jej wniosek o przyznanie adwokata z urzędu zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych należy poinformować w trybie art. 6 p.p.s.a., że jest on bezprzedmiotowy, gdyż zgodnie z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, w tym sprawach dotyczących świadczenia pielęgnacyjnego. Zatem skarga B. B. jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącego jakichkolwiek opłat.
Nie wykazała w sposób wiarygodny i przekonujący, że nie stać jej na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 239 pkt 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.