Uzasadnienie
- I. L. złożył formularz urzędowy PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki budowlanego
Ze złożonego formularza wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1500 zł netto miesięcznie. Skarżący nie wykazał żadnego majątku. Z akt administracyjnych wynika, że I. L. mieszka na terenie nieruchomości, którą w 2001 r. przekazał w drodze darowizny swojemu synowi. Wnioskodawca podał następujące stałe wydatki miesięczne: leki – 200 zł, jedzenie – 500 zł, opał – 200 zł, opłaty za media – 200 zł. Ponadto płaci raty za aparat słuchowy, który zakupił za 5000 zł utrzymanie mieszkania – 400 zł, media - 200 zł.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie jego bieżących potrzeb życiowych, w tym dużych wydatków na leczenie i zakup leków oraz brak majątku, uznano że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.