Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 listopada 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J. S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Skarżąca złożyła w dniu 2 lutego 2017 r. na formularzu PPF wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1780 zł netto miesięcznie, w 2015 r. pobierała zasiłki z pomocy społecznej. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego wielkości 33,75 m kw o wartości około 80 tysięcy złotych. Wnioskodawczyni cierpi na zaawansowane schorzenie kręgosłupa, przeszła 3 operacje, ból utrudnia lub uniemożliwia jej chodzenie. Dodatkowo 13 stycznia 2017 r. złamała prawą rękę z przemieszczeniem, nie może pisać z powodu unieruchomienia kończyny w gipsie na 6 tygodni. Skarżąca często korzysta z rehabilitacji szpitalnej poza miejscem zamieszkania, terminy zabiegów ma często wyznaczane z wyprzedzeniem 1-2 dni. Wnioskodawczyni podała następujące stałe wydatki miesięczne: zaległy czynsz za mieszkanie – 750 zł, czynsz bieżący - 270 zł, energia elektryczna –100 zł, prywatne wizyty lekarskie 150-300 zł, 50-80 zł – zakup lekarstw, koszty dojazdów na wizyty lekarskie i rehabilitację -50 zł. Na dzień 30 grudnia 2016r. zadłużenie z skarżącej wobec spółdzielni mieszkaniowej wynosiło 57542,71 zł.
Regulacje postepowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718), zwanej dalej "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, przede wszystkim: zły stan zdrowia poważnie utrudniający samodzielne występowanie przed sądem, dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych w tym kosztów leczenia, zadłużenie, brak majątku oprócz małego mieszkania i małej działki rolnej, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia radcy prawnego z urzędu.
Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy, jego rozpoznanie stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlega umorzeniu, stosownie do art. 249a p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 239 § 1 pkt 1c p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych. Zatem skarga J. S. na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie choroby zawodowej będzie rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od skarżącej jakichkolwiek opłat, w tym również bez wpisu sądowego od zażalenia.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1, art. 239 § 1 pkt 1c, art. 249a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.