Uzasadnienie
T. M. złożyła w dniu 19.I.2012 r. formularz PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli okresowej budynku.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni, prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 919,21 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała innego majątku oprócz własności domu wielkości 35 m² na działce nr 150/3 w B. Wnioskodawczyni jest osobą schorowaną, miesięcznie wydaje około 200 zł na zakup leków. Oświadczyła, że opłaty związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą 300 zł miesięcznie, a zimą płaci dodatkowo 200 zł miesięcznie za ogrzewanie gazowe.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącej, przede wszystkim: bardzo niski dochód z emerytury wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, posiadanie tylko nieruchomości, zły stan zdrowia wiążący się z dużymi wydatkami na leczenie i utrudniający udział w postępowaniu przed sądem uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.